کارگران شهرداری سی سخت نسبت به پرداخت نشدن دستمزد عقب‌افتاده خود اعتراض داشتند. این کارگران بیش از ۱۳ ماه است، دستمزد خود را دریافت نکرده‌اند. همچین عیدی پایان سال آنها تاکنون پرداخت نشده است. این کارگران می‌گویند تاکنون فقط دستمزد دو ماه دی و بهمن‌ماه سال ۹۹ به حساب آنها واریز شده است. بدلیل پرداخت نشدن دستمزدهای عقب‌افتاده، این کارگران در وضعیت معیشتی وخیمی بسر می‌برند.

 این کارگران که تعداد آنها ۸۰ نفر می‌باشد، از شهردار خواستار پای‌بندی به وعده‌های داده شده هستند. شهرداری در اواخر سال۱۴۰۰ وعده داده بود قبل از پایان سال ۱۴۰۰ کلیه دستمزد عقب‌افتاده آنها را پرداخت کند.

شهرداری با پرداخت نکردن به‌موقع دستمزدها، کارگران شهرداری سی سخت را استثمار مضاعف می‌کند. بدلیل تورم و گرانی افسارگسیخته، هر دیرکرد در پرداخت دستمزد به معنی بی‌ارزش شدن آن می‌باشد.

یکی از کارگران شهرداری سی سخت در رابطه با پرداخت نشدن ۱۳ ماهه دستمزدها اعتراض داشته و می‌گوید:

«شهرداری تقریبا هرچند ماه یکبار، یک ماه حقوق، آن هم مربوط به حقوق و دستمزد حداقلی سال ۹۹ می‌شود را به صورت علی‌الحساب بدون پرداخت اضافه کاری به حساب کارگران واریز می‌کند؛ این در حالی است که انتظار داریم شهرداری با کنار گذاشتن مطالبات قدیمی (که به یک ماه حقوق اسفند سال ۹۹ و۱۲ ماه حقوق سال جاری ۱۴۰۰ مربوط می‌شود) پرداخت مطالبات مزدی کارگران شهرداری سی سخت بر اساس مصوبه مزدی سال ۱۴۰۱ باشد. بدین ترتیب وضعیت معیشتی کارگران این مجموعه تا حدودی بهبود پیدا می‌کند.»

به گفته کارگران دستمزد کارگر جزء دیون ممتازه است و حتی اگر کارفرما ورشکست شود، اولویت اول با پرداخت دستمزد کارگران است. این در حالی است که شهرداری سی سخت نه تنها در انتهای ماه دستمزد کارگران را پرداخت نمی‌کند، بلکه حتی در انتهای سال نیز حاضر به تسویه حساب با کارگران نمی‌باشد.

پرداخت نشدن دستمزدهای عقب‌افتاده عمده‌ترین مشکل کارگران

پرداخت نشدن دستمزدهای عقب‌افتاده از مشکلات عمده کارگران است. بدلیل رکود اقتصادی و عدم نظارت کامل بر کار شهرداری‌ها، ندادن دستمزد به یک روال عادی درآمده است. این درحالی است که طبق قانون، کارفرما موظف است، دستمزد کارگران را بصورت کامل پرداخت کند. اجرا نشدن قوانین نیم‌بند کارگری در این نظام، دست باز به کارفرما برای استثمار هرچه بیشتر کارگران می‌دهد. کارگران در سایه این حاکمیت همه سرمایه‌های خود را از دست داده‌اند. اعتراضات مستمر آنها برای احقاق حقوق‌شان در یک نقطه به اعتراضات گسترده تبدیل خواهد شد.