کارگران و مردم در ایران هرگز کشتار دهه شصت را فراموش نکرده و انزجار خود را به اشکال مختلف از این فاجعه تاریخی ابراز میدارند!

دهه شصت، رژیم فاشیستی تازه به قدرت رسیده سرمایه داری در ایران، هر صدای اعتراضی، هر تفکر و دگراندیشی، هر عقیده و نظر را برای حفظ قدرت به بهانه های مختلف سرکوب کرد. ارتجاع اسلامی برهبری خمینی با بسیج عقب مانده ترین اقشار جامعه و پشتیبانی  سرمایه داری جهانی و دولت های امریکا و اروپا، با استفاده ازعدم حضور اجتماعی و سیاسی طبقه کارگر، بحران انقلابی را به حاکمیت ضد انقلابی درجامعه تبدیل کرد.

هزاران نفر از زندانیان سیاسی کمونیست و آزادیخواه توسط رژیم جمهوری اسلامی اعدام و تیرباران شدند. اما رژیم هم به این اکتفا نکرد کسانی را که دارای افکار و آراء مختلف سیاسی، فرهنگی، دینی و قومی بودند را زندانی و شکنجه کرد و برای سرکوب نمودن تمام دستاوردهای انقلاب، کشتار دسته جمعی را به راه انداخت. اما این سرکوبهای وحشیانه نه فقط کمکی به تثبیت رژیم حاکم ننمود بلکه ماهیت شوم ارتجاع و بربریتی که چهار دهه است بر جامعه ایران سایه افکنده را برای توده های مردم  را روشنتر نمود. بهمین دلیل، سران سرمایه جمهوری اسلامی هر روز ناتوان تر از روز قبل برای ادامه حیات خود چاره ایی جز این ندارند که هر صدای آزادیخواهی را در نطفه خفه نموده و آن را با زندان، شکنجه و اعدام پاسخ دهد. این ستمگران و استثمارگران در طول حیاتشان جز بی حرمتی، سرکوب ، فقر و تنگدستی برای اکثریت مردم چیز دیگری بهمراه نداشته اند. 

کشتار دهه شصت در اذهان جامعه ایران و جهانیان همیشه زنده و پا بر جاست. این فاجعه تاریخی نمادی از مبارزه انقلابی هزاران انسان آزاده ایی است که در مقابل ارتجاع تا به دندان مسلح مقاومت کرده و از آرمانهای والای انسانی دفاع نمودند. جامعه ایران با قاتلین عزیزانشان روبرو شدند، هیچیگاه آنها را برسمیت نشناخته، بلکه کینه طبقاتی خود را به مبارزه برعلیه دشمنان طبقاتی فرزندان خود و توده های زحمتکش مردم تبدیل نموده اند. اکنون این شعار را در سر لوحه مبارزات خود قرار داده اند این قاتلین و دژخیمان، دزدان و اختلاسگران سرمایه داری مطمئن باشند که حفظ قدرت با زور و اسلحه، با کشتار و اعدام نه ممکن است و نه ابدی خواهد بود، این مرتجعین سرمایه باید بدانند ناقوس مرگشان به صدا در آمده است!

کماکان زندانهای رژیم مملو از زندانیان سیاسی است که به اشکال مختلف مبارزه خود را در زندان بیوقفه ادامه داده و خواسته ها و مطالبات به حق خود را در شرایط سخت و ناامن زندانها به پیش میبرند. 

کارگران و دیگر بخشهای جامعه به اشکال مختلف بیوقفه به اعتصاب و اعتراض و گردهمائی دست زده و با طرح خواسته ها و مطالبات خود در مبارزه ایی پیگیر هر روزه در صحنه هستند. اعتصاب نزدیک به سه ماه کارگران هفت تپه و دهها مراکز کارگری، هپکو، نفت، گاز و پتروشیمی، راه آهن، رانندگان و … همچنین دیگر بخشهای مزد بگیران، پرستاران، معلمان و بازنشستگان در همصدایی با هم، خواب راحت از چشم ارتجاع حاکم ربوده است. اعتصابات علاوه بر خواسته های پایه ای خود، به طور مشخص کارگران هفت تپه مصممانه پرچم مبارزه علیه خصوصی را برافراشته اند. علیه دزدی و اختلاسگری جاری در جامعه توسط سردمداران دولت و صاحبان سرمایه و کارفرمایان برخاسته اند.  

ما انزجار خود را از کشتار، زندان، شکنجه و اعدام اعلام کرده و یاد تمامی عزیزان اعدامی که به فرمان این دژخیمان سرمایه داری به قتلگاه فرستاده شدند را گرامی میداریم. ما از اعتراضات زندانیان سیاسی و دیگر بخشهای جامعه، خواسته ها و اعتصابات کارگری حمایت کرده و در همصدایی و رساتر نمودن اعتراضات با تمام توان تلاش خواهیم نمود و وظیفه خود دانسته که این اعتراضات بحق را هر چه بیشتر بگوش جهانیان رسانده و همبستگی بین المللی را پربارتر کنیم.

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور

شهریور ۱۳۹۹ –  سپتامبر ۲۰۲۰

Share: