کارگران کارخانه داروگر تهران به دلیل پرداخت نشدن دستمزدشان مجبور به انجام کارهای خدماتی شده‌اند. کارگران این کارخانه مجبور به انجام کارهای ساختمانی، نظافت منازل، پیک موتوری، رانندگی و… شده‌اند. مدیران این کارخانه از چند ماه پیش دستمزد کارگران را با تاخیر‌های طولانی پرداخت می‌کند. کارگران نیز به ناچار باری تامین هزینه‌های زندگی به این کارهای روی‌ آورده‌اند. این کارگران که تعداد آنها نزدیک به ۲۰۰ تن می‌باشد، ماه‌ها است در این وضعیت بسر می‌برند.

یکی از کارگران کارخانه داروگر تهران در رابطه با وضعیت معیشتی خود و همکارانش می‌گوید:

«می‌دانیم انجام کار‌های خدماتی همانند کار در منازل و پیک موتوری و موسسات کرایه خودرو هیچ آینده شغلی ندارد، اما وقتی نه مزدی داده می‌شود و نه حق بیمه پرداخت می‌شود، ناچاریم مخارج‌مان را تامین کنیم.»

مقامات دولتی و مسئولان استانی در چند سال گذشته همواره نسبت به مشکلات کارگران بی‌توجه بوده‌اند. این بی‌توجهی باعث سخت‌تر شدن وضعیت معیشتی کارگران کارخانه داروگر تهران شده است. به دلیل مشکلات اقتصادی برخی از خانواده‌ها به مرز متلاشی شدن رسیده‌اند.

بی‌عملی و پاسخگو نبودن مقامات دولتی نسبت به مشکلات کارگران

مقامات دولتی در ۵ ماه گذشته نسبت به اعتراضات کارگران بی‌توجه بوده و خود را در قبال مشکلات آنها پاسخگو نمی‌دانند. این موضوع موجب شده، برخی از کارگران کارخانه داروگر تهران بدون تسویه حساب محل کار خود را ترک کنند. برخی از کارگران نیز که در شرف بازنشستگی هستند نگران وضعیت خود با تعطیل شدن کارخانه می‌باشند.

هلدینگ داروگر از موسسات بزرگ اقتصادی است که ۱۸ شرکت زیرمجموعه آن می‌باشند. شرکت‌های کیوان، ارزش آفرینان، تولید دارو، یاس خرمشهر، کیمیاگران، هومن شیمی و صنایع بسته‌بندی داروگر و… از زیرمجموعه‌های این هلدینگ محسوب می‌شوند. بسیاری از کارگران این هلدینگ در چند ماه گذشته دستمزد خود را دریافت نکرده‌اند.

سران حکومت با سرقت ثروت‌های عمومی فقر را در جامعه نهادینه کرده‌اند. کارگران اولین قربانیان این چپاول حکومتی هستند. آنها به خوبی می‌دانند، علت فقر کارگران و سایر اقشار مردم، دزدی‌های سران حکومت ولابی‌های تحت حمایت آنها می‌باشد.