کارگران کارخانه هپکو اراک: مشکل بدهی‌ها را حل کنید؛ واردات را متوقف کنید و راه را باز بگذارید تا هپکو تولید کند!

امروز کارگران هپکو که تحت مدیریت مدیرعامل منتخب سازمان تامین اجتماعی مشغول به کار هستند؛ چند مشکل عمده دارند؛ یکی بدهی 1200 میلیارد تومانی هپکو به نظام بانکی کشور که موجب بسته شدن حساب‌های بانکی و اختلال در کارت بازرگانی این مجتمع شده است و دیگری واردات بی‌رویه ماشین‌آلاتی که علی‌القاعده می‌تواند در هپکو تولید شود اما به دلیل استیلای تفکرات رانتی و جولان دادن دست‌های پشت پرده، از خارج از کشور وارد می‌شود؛ این واردات بی‌منطق، تولید ملی و ساخت ماشین آلات وطنی را به مخاطره انداخته و آینده را پیش چشم کارگران، تیره و تار کرده است؛ کارگران هپکو یکصدا و همدل می‌گویند: مشکل بدهی‌ها را حل کنید؛ واردات را متوقف کنید و راه را باز بگذارید تا هپکو تولید کند!

ظاهراً مشکل بدهی‌ها قرار است از طریق تهاتر حل شود؛ یعنی بدهی هپکو به نظام بانکی با مطالبات سازمان تامین اجتماعی از دولت یا بانک‌ها تهاتر شود؛ از یکسو اگر این اتفاق بیفتد به نفع کارگران هپکو است و گشایشی در کار تولید حاصل خواهد شد اما از سوی دیگر، تهاتر بدهی‌هایی که سازمان تامین اجتماعی به عنوان منبع دارایی‌های بین‌النسلی طبقه‌ی کارگر ایران هیچ دخالت یا تقصیری در به وجود آوردن آن نداشته، به نفع تامین اجتماعی و بیمه‌شدگان آن نیست؛ سوال اینجاست که چه کسانی یا چه گروه‌هایی در قالب مدیران اسبق هپکو، موجب به وجود آوردن این بدهی انبوه شده‌اند؛ چرا این بدهی به وجود آمده و چرا مقصران آن قسر در رفته‌اند و بار تسویه آن را بر دوش سازمانِ تامین اجتماعی انداخته‌اند؟

از منظر هپکو که به مساله نگاه کنیم، هرچه زودتر این بدهی تعیین تکلیف شود، بهتر است چراکه چراغ‌های تولید زودتر و پرنورتر خواهند شد.

واردات بی‌رویه محصولاتی که توان بالقوه برای ساخت آنها در ایران وجود دارد، یک مشکل دیرپاست. این مشکل، بازار صنایع داخلی را حسابی کساد کرده است. در روزهای اخیر، در همین رابطه، خبر ناراحت‌کننده‌ای منتشر شد؛ ظاهراً یک شناور خوارزم حامل 15 عدد بیل مکانیکی روز جمعه 5 دی ماه مقارن ساعت19 بندر شناص عمان را به مقصد بندرعباس ترک کرد که در میانه راه و در موقعیت15 مایلی جنوب شرق جزیره لارک به دلایلی که درحال بررسی است، واژگون شده است. این خبر، نگران‌کننده است. چرا در حالیکه هپکو می‌تواند بیل مکانیکی تولید کند و حتی در سال‌های رونق و اوج خود، این محصول را به کشورهای منطقه صادر هم کرده است، باید یک شناور حاوی 15 عدد بیل مکانیکی بارگیری و وارد کشور شود؟!

گرچه سهام هپکو را به جای ایمیدرو یا ایدرو و نهادهای تحت نظارت مستقیم دولت، به تامین اجتماعی داده‌اند و به نوعی دست سازمان را در حنا گذاشته‌اند، اما لااقل باید برای آینده این مجتمع عظیم تدابیری بیندیشند؛ حل مشکل بدهی‌ها، منع واردات ماشین‌آلات و جلوگیری از واگذاری مجدد، کمترین اقداماتی است که می‌تواند هپکوی به حالت نزع افتاده را سر پا کند و بگذارد کمی، فقط کمی این غولِ نیمه‌جان نفس تازه کرده و به سمت آینده پیش رود.

بخش هایی از یک گزارش رسانه ای شده بتاریخ 10دی با تغییرات جزیی

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *