دولت از ابتدای سال جاری، تحت عنوان اصلاح نظام پرداخت یارانه حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی را آغاز کرد. در ادامه به عنوان جبران افزایش قیمت‌ها مقدار یارانه خانواده‌ها را افزایش داد. به دهک‌های اول تا سوم هر نفر۴۰۰ هزار تومان و از دهک چهارم تا نهم هم به هر نفر ۳۰۰ هزار تومان پرداخت می‌شود. اولین یارانه پرداختی به مردم ۴۵ هزار تومان و در سال ۸۹ بود. آن زمان هر دلار ۱۲۰۰ تومان ارزش داشت و به هر فرد در ماه ۳۷.۵ دلار یارانه پرداخت می‌شد. در این سال‌ها نرخ یارانه ثابت ماند؛ اما دلار جهش‌های غیرقابل باور داشت. ارزش یارانه به دلیل تورم و پایین آمدن ارزش پول ملی در سال ۱۴۰۰ به کمتر از ۲ دلار کاهش یافت.

دولت رئیسی با حذف ارز ترجیحی اقدام به بالا بردن میزان یارانه‌ها کرده است. اما سوال اینجاست، پرداخت این یارانه چه کمکی به مردم خواهد بود؟

رشد ۴۰۰ درصدی قیمت کالاهای اساسی

به دلیل آزادسازی قیمت‌ها در حال حاضر شاهد رشد ۴۰۰ درصدی بسیاری از کالاهای اساسی هستیم. به این ترتیب مشخص است، یارانه ۳۰۰ هزار تومانی حتی کفاف نرخ تورم ایجاد شده را هم نمی‌دهد. این روزها هر فرد با میزان یارانه اختصاص داده تنها می‌تواند چند لیتر روغن بخرد. در حالی که روند افزایش قیمت‌ها فشار بسیار سنگینی به مردم وارد کرده است. مهم‌تر اینکه سرنوشت نان، دارو و سوخت تاکنون مشخص نشده است.

دولت در یک عوام‌فریبی اعلام کرده است، پرداخت یارانه صرفا هزینه‌های چهار کالای مشخص شده (مرغ، تخم‌مرغ، شیر و پنیر) است. در حالیکه تورم سرسام‌آور در بازار شامل همه کالاها، محصولات مصرف و خدمات می‌شود. بخصوص که افزایش سرسام‌آور اجاره مسکن در افزایش قیمت‌ها در نظر گرفته نشده است.

سود دولت از حذف ارز ترجیحی

یک راننده تاکسی در مصاحبه با رسانه‌های دولتی در این رابطه به درستی می‌گوید:

«۴۰۰هزار تومان در ماه به من می‌دهید؛ اما با گرانی‌های شدید هر ماه ۵ میلیون تومان از جیب من برمی‌دارید!»

به این ترتیب مشخص می‌شود

۱ـ سود دولت در حذف ارز ترجیحی بسیار بیشتر از میزان پرداخت یارانه به هر نفر است.

۲ـ باید توجه داشت با سقوط روز افزون ارزش ریال، قدرت خرید مردم با یارانه ۳۰۰ هزار تومانی تا چند ماه آینده بسیار کمتر از ۱۰ دلار خواهد شد. بسیاری از کارشناسان اقتصادی حتی پیش‌بینی سقوط آزاد ریال را کرده‌اند. آنها احتمال ورود هر دلار به کانال ۲۵۰ هزار تومان در سال آینده را دور از انتظار نمی‌دانند.

۳ـ مهم‌تر اینکه دولت برای پرداخت این یارانه به چاپ بی‌رویه اسکناس مبادرت کرده که خود عامل اصلی گرانی و تورم خواهد شد. پرداخت یارانه در صورتی مثبت عمل می‌کرد که حاصل یک فرآیند تولید بوده باشد.

جراحی که شبیه کالبدشکافی است

دولت رئیس این اقدام خود را جراحی اقتصادی نام نهاده است. اما باید دانست، زمانی جراحی با موفقیت انجام می‌شود که بیمار توانایی بازسازی خود را داشته باشد. اقتصاد ایران به دلیل غارت سرمایه‌های ملی سالیان است، در حال مرگ است. اعتراضات این روزهای مردم نشان داده، این جراحی بیشتر شبیه یک کالبدشکافی است و نتیجه‌ای مثبت برای احیای اقتصاد ایران نخواهد داشت. چند روز پیش از این روزنامه جمهوری اسلامی خطاب به رئیسی نوشته بود:

«چاقوی این جراحی، همان چاقوی دولت نهم است که مدت‌ها است زنگ زده و آثار تورمی و تشدید فاصله طبقاتی و گسترش فقر را به بار آورده است.»