گزارشی از چهل و سومین روز اعتصاب کارگران صنایع نفت در کمپین ده بیست ۱۴۰۰

اعتصاب کارگران صنایع نفت بعنوان طولانی‌ترین اعتصاب طی سال‌های اخیر همچنان ادامه دارد

در چهل و سومین روز اعتصاب کارگران صنایع نفت تحت عنوان «کمپین ده بیست ۱۴۰۰» قرار داریم. شرایط بر کارگران از چند جهت حداکثر فشار را آورده است. از یک سو خانه‌نشینی، بیکاری و نداشتن هزینه تامین حداقل‌های معیشت روزانه. از سوی دیگر فشار و تهدید پیمانکاران برای بازگشت بکار کارگران با همان حداقل‌های دستمزد.

اما آنچه تاکنون موفقیت این اعتصاب سراسری را در ۱۱۷ پالایشگاه، مرکز پتروشیمی و نیروگاه در ۳۵ شهر بدنبال داشته، اتحاد کارگران بوده است. کارگرانی که با وجود همه سختی‌ها، تصمیم گرفته‌اند یک بار برای همیشه به ظلم و ستمی که بر آنان روا شده نقطه پایان بگذارند.

از این رو بر ادامه اعتصاب تاکید کرده و حاضر هستند پا به پای کمپین حرکت کنند تا به خواسته‌های برحق خود برسند.

بخش‌هایی از گزارش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک درباره ادامه اعتصاب کارگران صنایع نفت

اعتصاب کارگران صنایع نفت

در گزارشی از سندیکای کارگران فلزکار مکانیک آمده است:

«همچنان کمپین بر روی خواسته‌های خود ایستاده است. پیمانکاران از هر دری وارد می‌شوند تا کمپین را به شکست بکشانند.

پیمانکاری احمدیان و کرمیان در شرکت مپکو پروژه هنگام عسلویه و شرکت بیستون شکوه پارسه خارک، حقوق خرداد ماه کارگران را نداده و پاسخگو هم نیستند. نیروگاه چابهار و ارومیه هنوز حقوق اردیبهشت کارگران را پرداخت نکرده‌اند.

پیمانکاری صالحی تلمبه‌خانه شماره ۵ بندرعباس هنوز حقوق اردیبهشت و خرداد را به کارگران بدهکار است. این گروگان گرفتن حقوق کارگران و بعد با پررویی به کارگر پیغام دادن که باید به سرکار بیایید، فقط از انسان نماهایی چون پیمانکاران برمی‌آید.

اما پیمانکار سعید کیوانی شرایط کمپین را قبول کرد و برای کارش در کهنوج نیرو استخدام کرد. بهرحال پیمانکاران کوچک وقتی بیایند شرکت‌های بزرگ هم خواهند آمد.

شنیده‌ها حاکی از این است که پیمانکاران برای آن که قراردادشان لغو نشود، نه تنها خود شروع به کارکردن نموده‌اند، بلکه از پیمانکاران دیگر هم خواهش می‌کنند چند روزی کارگران‌شان را به آنها قرض بدهند. بی‌تردید این موش و گربه بازی نتیجه‌ای نخواهد داشت.

شک نکنید که نه وزارت نفت، نه شرکت‌های مادر و نه شرکت‌های پیمانکاری، نمی‌توانند تعطیلی کارگاه‌های نفت و گاز را تحمل کنند. آنها بایستی دست به اقدام بزنند. تاکنون سه شرکت پیمانکاری قراردادهایشان فسخ شده است و دیگران هم از ترس فسخ قراردادهایشان با آوردن کمکی‌ها و شلوغ کردن کارگاه تلاش دارند نشان دهند که فعال شده‌اند. اما دروغ به مقصد نمی رسد و با افشاگری‌های سندیکا دستان این دغل‌بازان رو خواهد شد.

به اطلاع همه کارگران پروژه‌ای می‌رسانیم همچنان ۸ مورد خواسته شده کمپین تا تحقق نیابد هیچ پایانی برای اعتصاب وجود ندارد.»

اکنون بیش از هر زمان دیگران اعتصاب کارگران صنایع نفت نیاز به حمایت و پشتیبانی دارد. علاوه بر اینکه کارگران زحمت‌کش صنعت نفت نیز که خود در شرایط سختی قرار گرفته‌اند نیاز به کمک دارند. آنان بایستی در این روزهای اعتصاب چرخه زندگی خود و خانواده‌هایشان را بچرخانند. این مستلزم کمک و حمایت‌ تشکل‌های کارگری در دیگر بخش‌ها و کمک‌های مردم است تا بتوانند با موفقیت به آنچه خواسته‌شان می‌باشد، برسند.

Share: