گزارشی از ۴۰ روز اعتصاب و اعتراض کارگران پایپینگ و اکیپ پروژه‌ای‌ها

سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران و کارگران پایپینگ و اکیپ پروژه‌ای‌ها، روز شنبه ۲۲ شهریور ماه ۹۹، گزارشی از ۴۰ روز کمپین منتشر کردند.

متن گزارش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران و کارگران پایپینگ و اکیپ پروژه‌ای‌ها:

«پیروزی هر کارگر، پیروزی همه کارگران است!

طی ۴۰ روز کارگران پروژه‌ای توانستند در سراسر ایران به کمپین نه به گرسنگی پیوسته و شرکت‌های سودجو را زمین‌گیر کنند.

 دستاوردهای این کمپین هم برای کارگران و هم برای خانواده‌هایشان بسیار با اهمیت است:

۱ـ کارگران به قدرت خود واقف شده و متوجه شدند که اگر کار نکنند هیچ سودی وجود نخواهد داشت؛ آنها به خود و به قدرتشان ایمان آوردند؛ آنها متوجه شدند کارفرماها نمی‌توانند به جای ما کار کنند و داربست بسته و فیتر کنند و جوش بدهند و عایق‌کاری و برق‌کاری انجام بدهند؛ چرا که اگر می‌توانستند تاکنون کرده بودند.

۲ـ برای اولین بار در ایران ۲۵ هزار کارگر به صورت هماهنگ پشت به پشت هم داده، به تحمیل کنندگان گرسنکی نه گفتند و راهی خانه‌هایشان شدند؛ هر چند فن‌آوری این امکان را به آنها داد تا از برادران خود در پروژه‌های دیگر بخواهند به آنها پیوسته و حامی‌شان باشند.

۳ـ از بوشهر در جنوب ایران تا ارومیه در شمال، خراسان در شرق و ایلام در غرب تا مرکز ایران، تهران و اصفهان، کارگران یک صدا همنوا شده به هم اتکا کردند؛ تا امروز بیش از آن‌چه ما می‌پنداشتیم شرکت‌ها مجبور به گردن گذاشتن به خواسته‌های کارگران شدند. از پتروپالایش خبر می‌رسد که پنجم هر ماه حقوق کارگرانی که همیشه ۴ ماه عقب می‌افتاد، تسویه می‌شود.

در کارگاه‌هایی حتی کارفرما مجبور شده است حقوق‌ها را هفته‌ای با کارگران تسویه کند و مهمتر این که جایی نیست که حقوق کارگران افزایش نیافته باشد.

۴ـ اعتصاب و اعتراض ۲ سال پیش کارگران در سه‌راهی عسلویه درست است که به شکست کشیده شد و ۴ تن از برادران‌مان دستگیر و روانه زندان گردیدند؛ اما امروز همه آن ۱۵۰ کارگر که در آن روز در سه‌راهی عسلویه گرد آمده بودند و بیش از ۵۰۰ کارگری که آن روزها با عقاید و راه و روش کارگری ما آشنا شدند، نتیجه اعتراض خود را امروز می‌بینند و از آن مبارزه و این اعتصاب خود خرسندند.

۵ـ برای اولین بار خانواده‌های کارگری در خانه، مردی را مشاهده کردند که سرفرازانه برای سفره خانه‌اش و آینده فرزندانش می‌جنگد؛ همسران کارگران اعتصابی نیز مشوق آنان برای گرفتن حق خود شدند و به یاری همسران‌شان آمدند. در هر کوی و برزن، در هر روستا، در هر شهر و گردهمایی خانواده‌های کارگری، بحث اعتصاب پیچید؛ از ایذه تا نخل‌تقی، محله و مردم از این اعتصاب می‌گفتند؛ همراهی بخشی از فروشندگان مواد غذایی با خانواده‌های کارگری کم نظیر بود و به آنان پیغام دادند: «باکتان نباشد، هرچه می‌خواهید بیایید بخرید.»

برادران کارگر! ما نه تنها حق خود را گرفتیم، بلکه مردم ایران را با واژه اعتصاب آشنا و آشتی دادیم؛ البته تنی چند از دوستان‌مان بلک لیست شدند، تنی چند احضار شدند، اما این برادران نیز خرسندند که هزینه‌ای که داده شده در مقابل اتحاد و افزایش حقوق‌ها بسیار کوچک است.

ایران سرزمین کارگری ماست و در آبادانی و شکوفایی‌اش، که جز بهبودی وضعیت زحمت‌کشان نیست، می‌کوشیم. 

پیروزی هر کارگر، پیروزی همه کارگران است! متحد باشیم و استوار؛ کارگر برادر کارگر!»

سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران

کارگران پایپینگ و اکیپ پروژه‌ای‌ها

۲۲ شهریور ۱۳۹۹

Share: