گوش شنوایی در تهران برای شنیدن صدای کارگران پیمانکاری شرکت نفت نبود

پایین بودن حقوق، تبعیض در استخدام، قراردادهای غیررسمی، مرخصی و شیفت ناعادلانه از دلایل اعتراض کارگران پیمانکاری شرکت نفت است. اعتراضی که برای سران حکومت و کارفرماهای استثمارگر ناخوشایند است. آنها تلاش می‌کنند در اولین فرصت با اخراج کارگران معترض صورت مساله را پاک کنند.

فشارها بر کارگران بحدی رسید که در یک اقدام مشترک اکثر کارگران پیمانکاری اقدام به اعتصاب و ترک محل کار کردند. بسیاری از کارگران امروز ۱۸ شهریور ۱۴۰۰ هشتاد و دومین روز اعتصاب خود را می‌گذرانند.

صنعت ثروتمند با کارگرانی فقیر

صنعت نفت و گاز پرسودترین صنعت کشور محسوب می‌شود. اما شرکت‌های پیمانکاری که تحت سلطه سپاه پاسداران هستند با استثمار کارگران، آنها را در فقر نگه داشته‌اند. در ادامه تجمعات اعتراضی کارگران، آنها روز چهارشنبه۱۷ شهریور ۱۴۰۰ در مقابل مجلس تجمع کردند.

اقتصاد۲۴ طی مصاحبه‌ای با کارگران قستمی از مشکلات آنها را منعکس کرده است. یکی از کارگران پیمانکاری می‌گوید: «پروژ‌ه‌های نفت و گاز زیر نظر شرکت‌های خصوصی و پیمانکاران این عرصه است. ما برای این شرکت‌ها کار می‌کنیم. این شرکت‌ها هم پروژه‌های خود را از شرکت‌های کارفرما و مادر می‌گیرند. مشکلات ما در رابطه با حقوق و مزایای شغلی زیاد است. به عنوان مثال بیمه ما متناسب با سمت شغلی و واریزی واقعی، ماهیانه رد نمی‌شود. حقوق ماهانه ما نیز به موقع پرداخت نمی‌شود. در حال حاضر کارگران این صنعت سه ماه و در برخی موارد بیش از این مدت است که حقوق خود را دریافت نکرده‌اند. در این شرایط گرانی و سرسام‌آور بودن هزینه‌ها، کارگران بدون دریافت دستمزد باید چگونه امرار معاش کنند؟ حتی وقتی دولت افزایش حقوق را اعلام می‌کند حقوق ما افزایش پیدا نمی‌کند.»

پیمانکار مادر ضامن اجرایی پیمانکار جانبی است

مشکل اصلی کارگران پیمانکاری، شرکت نفت به عنوان پیمانکار مادر است. طبق قوانین، پیمانکار مادر ضامن اجرایی و ناظر بر پیمانکار جانبی است. در حال حاضر بدلیل وابستگی همه شرکت‌های پیمانکاری به سپاه، آنها دست باز برای هر تنظیم رابطه‌ای با کارگران دارند.

یک کارگر می‌گوید: «شرکت‌های مادر و کارفرما‌های اصلی در پاسخ به اعتراضات ما می‌گویند مشکلات شما به ما ارتباطی ندارد و شما زیر نظر پیمانکار هستید. مجلس هم در پاسخ به ما گفت که موضوع را بررسی می‌کنیم. این درحالی است که تا بررسی مجلس انجام شود، ما کارگران با مشکلات عدیده‌ای مواجه خواهیم شد. یعنی بیش از ۱۰ هزار کارگر در انتظار رفع مشکل هستند. در حال حاضر برخی کارگران بیش از ۸۰ روز است که به دلیل شرایط نامناسب کار خانه‌نشین شده‌اند. این کارگران همگی متخصص و صنعتگر هستند. مثلا جوشکار و نصاب و … هستند و امور فنی پروژه‌ها را انجام می‌دهند.»

خواسته‌های منطقی برای بهبود شرایط کار

خواسته‌های کارگران پیمانکاری کاملا منطقی و برابر با قوانین کارگری است. یکی از آنها ادامه می‌دهد: «دو سه ماه پیش هم که ما اعتراض و اعتصاب کردیم به نتیجه زیادی نرسیدم. دو سه شرکت پیمانکار جزء با برخی مطالبات ما مانند ۲۰ روز کار، ۱۰ روز استراحت موافقت کردند.  با افزایش حقوق و بیمه ما هم تا حدودی موافقت کردند. اما هنوز این مطالبات به مرحله اجرا نرسیده است و باید بیمه و حقوق پرداخت شود. آن موقع است که مشخص می‌شود آیا موافقت‌ها به مرحله عمل رسیده است یا خیر.

به عنوان مثال کارگران عسلویه در بهترین حالت روزانه ۱۰ ساعت و در بدترین حالت حدود ۱۴ ساعت کار می‌کنند. ما درخواست کردیم که به اندازه ۲۰ روز به ما حقوق بدهید و برای مرخصی ۱۰ روزه هم مطالبه پولی نکردیم. اما ظاهرا کارفرما‌های اصلی با افزایش هزینه پیمانکار که ناشی از همین حقوق و مزایای ما است موافقت نمی‌کنند و نمی‌خواهند افزایش حقوق ما را اعمال کنند.»

خواسته‌های کارگران پیمانکاری پایین‌تر از حقوق مندرج در قانون کار

خواسته‌های کارگران پیمانکاری حتی از حقوق مندرج در قانون کار هم پایین‌تر است. اما بدلیل رانت و لابی‌های قدرتمند، صدای آنها به گوش سران حکومت نمی‌رسد. آنها فقط به ثروت افسانه‌ای که از استثمار کارگران بدست آورده‌اند فکر می‌کنند. اما در زمانی که اعتراضات کارگران گرسنه تغییر فاز دهد دیگر نیازی به شنیدن حرفهایشان ندارند. آن زمان آنها به کمک سایر اقشار مردم، بنیان این حاکمیت را به آتش خواهند کشید.

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *