یادش گرامی باد

یادش گرامی باد

دکتر محمد ملکی اولین رئیس دانشگاه تهران ما را ترک کرد. او هم مثل اکثر مردم ایران هنگامی که در عمل  به خدعه خمینی پی برد به مخالفت برخاست و در این چهار دهه همچنان استوار و پر جرات در سمت مردم ایستاد. روزی با مادر ستار بهشتی همراه، روزی دگر در جلو زندان اوین، در اعتراض به دستگیری نرگس محمدی. او از رفتار نظام ولایت فقیه با او پرده برداشت و چنین نوشت:

” ابتدا به اعدام و سپس به دهسال زندان محکوم گردیدم. در این مدت با بیرحمانه ترین رفتار از جمله زدن کابل به کف پا و سایر نقاط بدنم، آویزان کردن از سقف، کوبیدن سر به دیوار، زدن مشت و لگد که منجر به نابینایی چشم چپم و شکستگی استخوان مچ دست راستم شد و انواع شکنجه ها مواجه بودم “

اولین بار در سال ۱۳۶۰ دستگیر و زندانی شد پس از پنج سال آزاد شد 

دومین بار در اسفند ۱۳۷۹ یعنی در سن ۶۷ سالگی – حکم هفت ساله گرفت

سومین بار در سال ۱۳۸۸ بجرم شرکت کردن در جنبش هشتادوهشت و پس از شش ماه بازهم شکنجه و زندان آزاد شد.

استبداد  قرون وسطایی ولایت فقیه به عبث تلاش می کند تا بزور شکنجه مبارزان را به تسلیم وادارند اما با نمونه هایی چون دکتر ملکی روبرو می شوند که ننگ و نفرت برای حکومتیان به بار می آورد و اراده به مقاومت را در میان مبارزان تقویت می بخشد.

ما در غم درگذشت دکتر محمد ملکی با خانواده ی او و  دوست دارانشان شریکیم

یادشان همیشه گرامی باد.

حزب رنجبران ایران

Share: