یک گام به پیش کارگران ھفت تپه در اتحاد و ھمبستگی

اتحاداعتصاب نان کار_آزادی شادی_رفاه_آبادی نابود_باد_استثمار_و_کار_مزدی

پیروزی گام اول مبارزه، یعنی خلع ید از بخش خصوصی بر کارگران مبارز ھفت تپه و کارگران ایران مبارک باد.

کارگران عزیز و مبارز ھفت تپه ھمانطور که ھمگی اطلاع دارید بر اساس اخبار منتشر شده ، مالکیت شرکت کشت و صنعت نیشکر ھفت تپه از بخش خصوص باز پس گرفتھ شده و بر اساس این خبر ، مالکیت شرکت در اختیار دولت قرار می گیرد.

خلع ید از اسد بیگی تنھا با اراده و مبارزه متحدانه کارگران به وجود آمد، این مبارزه بدونھ اتحاد و ھمبستگی جانانه کارگران ھفت تپه امکان ناپذیر نمی بود.

پس جا دارد تمامی کارگران ھفت تپه با اعتماد به نفس بیشتری به نیروی طبقاتی خود باور داشته باشند تا بتوانیم گام ھای پیش رو را برای داشتن یک زندگی شایستھ را مصممتر برداریم. این پیروزی نشان داد که نیروی طبقاتی ما کارگران توان زیر و رو کردن را دارد. این نیرو می تواند با آگاھی و اتحاد و ھمبستگی نه تنھا منافع آنی را به دست آورد بلکھ می تواند برای آینده نقشه و برنامه ای کارگری داشته تا بتوانیم از ظلم و ستم و استثمار سرمایه داران رھایی یابیم. اما تذکر یک نکته لازم و ضروری است نکته ای که به احتمال زیاد کارگران ھفت تپه به آن آگاه ھستند. نکتھ این است کھ از نظر منافع طبقاتی ما کارگران ھیچ تفاوتی در این نیست کھ مالکیت شرکت خصوصی باشد یا دولتی، اما مھم است که ما کارگران توانستیم جلو یکه تازی ھا اسد بیگی) بخش خصوصی( را بگیریم که با تمام توان مشغول یکه تازی بود.

اسد بیگی البته با اتکاه به تمام قوانینی که متعلق به دولت سرمایه داران بود این فرصت و امکان را داشت که کارگران پیشرو و فعالین کارگری در ھفت تپه را اخراج کند، برای آنھا پرونده سازی کند و با تھدید و توطئه ھای فراوان باعث تفرقه و جدایی در صفوف کارگران بشود.

اسد بیگی و دیگر سرمایه داران بخش خصوصی بدون پشتیبانی دولت و نھاد ھای دولتی ھرگز توان مقابله با کارگرانرا نخواھند داشت، پس دولت و نقش نھاد ھای سرکوبگر دولتی کھ حامی مالکیت خصوصی ھستند را نباید نادیده گرفت.

یاد آوری کنیم کھ در زمان مالکیت دولتی کارگران را اخراج می کردند، قرار داد ھا موقت را تحمیل کردند، دستمزد ھای ناچیز را به کارگران پرداخت می کردند.

به ھمین دلائل بود که کارگران ھفت تپه در سال ھای ١٣٨۶ و ١٣٨٧، بھ خیابان آمدند، تجمع کردند، خیابان ھا را بستند و شعار سر دادند کھ ” کارگر ھفت تپه ایم، گرسنه ایم گرسنه ایم”. پس باید با آگاھی بیشتری در این راه گامبرداریم. نباید اجازه داد که مالکان جدید بر جان و مال ما حاکم شوند.

کارگران ھفت تپه تجربه دارند کھ در دھه ٨٠ با ایجادتشکل سندیکا توانستند با اتحاد بیشتری برعلیه صاحبان سرمایه مبارزه کنند و بعضی از مطالبات خود را از گلوی سرمایه داران بیرون بکشند. آنچه در شرایط کنونی بسیار حائز اھمیت است این می باشد که کارگران باید در اولین اقدام خود را در تشکل مستقل کارگری سازماندھی کنند.

تشکلی که به نیروی کارگران ایجاد شده باشد و بتواند با نظر و خرد جمعی کارگران خود را سازماندھی کند. در این شرایط کھ ما یک گام پیروز مندانه را به دست آورده ایم باید بتوانیم آن را به نفع کارگران تثبیت کنیم. تنھا راه ایناست که متشکل شویم، خود در تشکل مستقل کارگری سازماندھی کنیم و بر تمام امورات شرکت دخالت داشته

باشیم. باید حق اخراج کارگران به ھر بھانه ای را از کارفرمای جدید گرفته شود.

بدون اجازه تشکل کارگری، کارفرما حق اخراج کارگران را نداشته باشد. باید تشکل کارگری بتواند فراخوان بازگشت بھ کار تمام کارگران اخراج را صادر کند.

تشکل مستقل کارگری باید برای ساعت کار، دستمزد ھای متناسب با زندگی شایسته ، شرایط سخت محیط کار ، مسائل امنیتی کارگران برنامه ریزی کند.

قطعا بدون دخالتگری کارگران متشکل در تشکل مستقل کارگری ، کارفرمای جدید با استفاده از قوانین و مقرارت دولتی می تواند ما را بیشتر استثمار کند و گام به گام شرایط زندگی ما را بد تر و بدتر کند.

پس باید متشکل شد و با داشتن تشکل مستقل بر تمام امورات شرکت دخالت داشت. باید با تمام توان به وسیلھ تشکل مستقل کارگران، در امورات جاری شرکت دخالت داشت و کارفرمای جدید بدون ھماھنگی و نظر مساعد تشکل مستقل کارگران اجازه ھیچ فعالیتی را نداشته باشد.

سندیکای کارگران نیشکر ھفت تپھ ١٨ اردیبھشت ١۴٠٠

Share: