۲۰ سال جنگ و خون ریزی

حاصل دموکراسی آمریکایی برای کارگران، زنان و مردم ستمدیده در افغانستان

 دولت امریکا با همکاری ناتو پس از حوادث  11 سپتامبر به بهانه مبارزه با تروریسم و دستگیری سران القاعده با  حمله وسیعی که  از زمین و آسمان به افغانستان کردند این کشور را به اشغال خود درآوردند. باران بمب و موشک بر سر مردمی که 5 سال در زیر یوغ حکومت اسلامی طالبان زندگی فلاکت باری را سپری می کردند، مجبور به تحمل شرایط سخت دیگری شدند . طالبان که محصول مشترک امریکا و پاکستان و دیگر کشورهای مرتجع منطقه و میزبان القاعده بود، از تحویل سران القاعده به امریکا سرباز زد. در جنگی خونین برای تزریق “دمکراسی” به پیکر نیمه جان کشورافغانستان که 20 سال جنگ داخلی را تجربه می کرد، با وجود این که ارتش امریکا و ناتو طالبان را از حکومت بطور موقت کنار زدند اما امنیت به کشور باز نگشت . دولت های فاسد یکی پس از دیگری حکومت را در دست گرفتند ولی از تامین امنیت و آسایش برای مردم افغانستان خبری در میان نبود، مردم افغانستان در طی این سالها برای بدست آوردن آرامش و امنیت و زندگی بهتر برای خود و خانواده شان روانه کشورهای همجوار و برخی روانه کشورهای اروپایی شدند. در طی 20 سال گذشته که هدیه “دمکراسی” امریکایی بر افغانستان حاکم بود، چیزی جز قتل و کشتار، فقر و دربدری با خود همراه نداشت. سربازان امریکایی و ناتو از هیچگونه جنایتی خودداری نکردند و بارها مردم افغانستان را کشتند یا مورد سواستفاده قرار دادند .مردم افغانستان  هیچگاه روی خوش امنیت را ندیدند، فساد گسترده اداری، محرومیت ها، تبعیض قومیتی و فاصله طبقاتی از یک سو و بمب گذاری ها، آدم ربایی ها، قتل  کودکان ، زنان، دختران جوان، دانش آموزان، دانشجویان، کارگران به موضوعی روزمره تبدیل شده و نام افغانستان را با این پدیده ها پیوند زد، دولت امریکا در یک سال گذشته با زد و بند های پشت پرده و دادن چراغ سبز به طالبان و گماشتگی حکومت فاسد افغانستان این گروه را هار تر کرده و به جان مردم این کشور انداختند و یک بار دیگر سرکوب، کشتار و آوارگی را برای مردم این کشور به ارمغان آوردند. طالبان همچنان داعش به جان مردم، زنان و دختران افتاده است و با رویای ساختن یک دولت اسلامی دیگر در منطقه از حمایت و پشتیبانی کامل رژیم گندیده اسلامی درایران برخوردار است. 

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور، ضمن همبستگی با مردم دردمند افغانستان و محکومیت تجاوزات امریکا و دیگر کشورهای اروپایی و حکومت های منطقه ای و جنایات وحشیانۀ طالبان، بر آن است که تنها با متشکل شدن، اتحاد و همبستگی کارگران و گروههای اجتماعی ستمدیده بویژه زنان و با مبارزه سازمانیافته آنان بازگشت آرامش و امنیت برای مردم افغانستان ممکن می باشد. 

نهادهای همبستگی در کنار زنان و مردان در افغانستان ایستاده و در این جنگ و مبارزه نا برابر با طلبان و دیگر نیروها و دولتهای اسلامی در منظقه از هیچ یاری و حمایتی دریغ نخواهد کرد. 

مرگ بر طالبان و تمامی دولتها و نیروهای حامیش

زنده باد اتحاد و همبستگی بین المللی با کارگران و مردم ستمدیده درافغانستان

آگوست 2021 – مرداد 1400

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور

Share: