۶۰ درصد کارگران بیمه ندارند

مرکز پژوهش‌های مجلس در روز شنبه ۱۳ شهریور ۱۴۰۰ اعلام نمود که ۶۰ درصد کارگران کشور بیمه ندارند. مرکز پژوهش‌ها ضمن اعتراف به این فاجعه کارگری، از دولت ابراهیم رئیسی خواست برای این موضوع تدبیری بیندیشد.

بر طبق ماده یک قانون کار کشور، کلیه کارفرمایان موظف هستند که کارگران مشغول کار در کارگاه‌ها و مؤسسات تولیدی، صنعتی، خدماتی و کشاورزی را تحت پوشش قانون کار قرار دهند. بر اساس ماده ۱۴۸ قانون کار نیز کارفریان مکلف هستند که مطابق با قانون تأمین اجتماعی، کارگران را بیمه نمایند.

مواد قانونی برای تحت تکلف قرار دادن کارگران در بیمه‌های اجتماعی در دیگر مواد قانونی نیز گنجانده شده است. در بند الف ماده چهارم قانون تأمین اجتماعی، کلیه افراد، (اعم از کارگران یا کارمندان) که در مقابل دریافت مزد کاری انجام می‌دهند، مشمول قانون تأمین اجتماعی هستند. با توجه به این قانون، همه کارگران و کارمندانی که در ایران مشغول کار هستند و حقوق‌بگیر می‌باشند، از روز اول اشتغال‌شان به کار، باید تحت پوشش بیمه قرار بگیرند.

چرا ۶۰ درصد کارگران از مزایای بیمه‌های اجتماعی محروم هستند؟

قانون برای احقاق حقوق کارگران، موادی را نیز تصویب نموده تا رسیدن کارگران به حقوق‌شان را تضمین نماید. کارفرمایان همواره درصدد دور زدن قانون برای نپرداختن حقوق کارگران هستند، قانون در این زمینه تضمین‌هایی را تدارک دیده است. در قانون ذکر شده که بخش خصوصی باید حقوق کارگران را در زمینه برخورداری از بیمه‌های اجتماعی رعایت نمایند. در ماده ۳۹ این قانون، آورده شده که حتی اگر کارگر و کارفرمایی برای عدم بیمه شدن توافقی صورت دهند، این توافق باطل است. اگر چنین توافقی صورت گرفته باشد، نهایتا کارفرما محکوم است و باید جریمه تخلف خود را بپردازد.

موضوع مشکلات کارگری در طی سال گذشته، همواره یکی از موضوعات جدی بوده که از طرف دولت به آن توجهی نشده است. کارفرمایان با تخطی از مواد صریح قانونی، کارگران را بطور پیمانی و با قراردادهای موقت بکار می‌گیرند.در مرحله بعد از بیمه کردن آنها خودداری می‌کنند. طبق آمارهای روزنامه‌های حکومتی، هم اکنون حدود ۹۵ درصد از کارگران شاغل کشور، از طریق قراردادهای موقت بکار گرفته شده‌اند.

سوء استفاده کارفرمایان از کارگران با قراردادهای موقت کاری

کارفرمایان، در شرایطی که بسیاری از کارگاه‌ها و کارخانجات تعطیل و بسیاری از کارگران بیکار شده‌اند، از این موضوع سوءاستفاده می‌نمایند. کارگران بخاطر سختی زندگی و نیاز به کار برای تأمین معیشت خود، مجبور هستند به شرایط ظالمانه کارفرمایان تن دهند.

قانون موادی را در خود گنجانده است که برای برخی از مشاغل موقتی، از قراردادهای موقت کار استفاده نمایند. اما کارفرمایان شرکت‌های خصوصی و خصولتی که عمدتا تحت مالکیت سپاه پاسداران می‌باشند، کارگران بسیاری را با قراردادهای موقت بکار گرفته‌اند. وقتی که کارفرما کارگران را به صورت پیمانی و با قراردادهای سه ماهه و حتی سفیدامضا بکار می‌گیرد، آنها را از برخورداری از بیمه‌های اجتماعی محروم می‌نمایند.

اعتراف مرکز پژوهش‌های مجلس به عدم برخورداری ۶۰ درصد کارگران از بیمه‌‌های اجتماعی، بدرستی به کل واقعیت نپرداخته است. مرکز پژوهش‌ها اساسا وضعیت کارگرانی را که استخدام رسمی شده‌اند را مورد بررسی قرار می‌دهد. کارگران پیمانی و قراردادهای موقت را هنوز مورد تحقیق و بررسی خود قرار نداده است.

Share:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *