هنگامی که تضاد‌های طبقاتی در جامعه‌ی  ایران به مرحله‌ای رسیده که باید و می تواند انقلابی از پائین و باهدف روشن ضد سرمایه داری و با افق تابناک  سوسیالیسم و اداره شورایی پرولتری، صورت گیرد، بورژوازی حاکم خدعه‌ی جدید دیگری در تقابل با جنبش سراسری ایران و بویژه خلق ستمدیده کرد سازمان داده است.

 برطبق اخبار منتشره 4 تشکل – حزب دمکرات کردستان ایران ، حزب دمکرات کردستان ، حزب کومله کردستان ایران و کومله زحمتکشان کردستان – از مدتی پیش بصورت پنهانی مشغول مذاکره با رژیم جمهوری اسلامی بوده‌اند

 تجربه 4 دهه مذاکرات احزاب کرد با رژیم جمهوری اسلامی نشان داده است که اولا این رژیم هیچگاه به حقوق مردم کردستان وقعی نگذاشته و مذاکرات برای کسب فرصت در تحکیم موقعیت خود در شرایط بحرانی منطقه و در عین حال فریب رهبران سازشکار کرد و اخلال در مبارزات مردم کردستان بوده است

رژیم جمهوری اسلامی که در یک مبارزه فرساینده با رقبای منطقه‌ای و بین‌المللی خود درگیر و برجام نیز برایش دردسر ساز شده است، تلاش بر آن دارد تا از فشار مبارزات تود‌ه‌ای وسیع مردم و از آن جمله مردم کردستان بکاهد. در چنین شرایطی باز کردن باب مذاکره با دشمن دیرینه مردم کرد و حق تعیین سرنوشت ‌آنها، علاوه بر این که دستان آن را در سرکوب جنبش‌های موجود در کل کشور بازتر می‌کند، می‌تواند جنبش مردم ستم دیده کرد را به دلیل ایجاد توهم نسبت به این رژیم، گام دیگری به عقب راند.

ما ضمن قبول حق تعیین سرنوشت برای کلیه ملیت‌های جهان به طور عام، ولی از آن حرکات، جنبش‌ها و نیروهای ملی‌ای دفاع می‌کنیم که به بسیج، سازماندهی و تنش انقلابی پرولتاریای منطقه و جهان یاری رساند. باز کرد باب مذاکره با رژیم جمهوری اسلامی نه تنها به گسترش مبارزات مردم کرد و پرولتاریای کرد نمی‌انجامد، بلکه به ایجاد توهم، پراکندگی مبارزات کنونی مردم در کردستان و نهایتا سرکوب بیشتر و شدیدتر آن‌‌ها منجر خواهد شد.

بورژوازی کرد (که این چهار سازمان نماینده بخشی از آن هستند) در طول صد سال گذشته همیشه با افراشتن پرچم ناسیونالیسم کرد مسئله ملی را به ابزاری برای معامله با حکومت‌های مرکزی بکار گرفته است. در همین چهل سال اخیر احزاب ناسیونالیست کرد تلاش کرده‌اند با رژیم جمهوری اسلامی کنار بیایند. با وجودی که حزب دمکرات کردستان ایران دو رهبر خود دکتر عبدالرحمان قاسملو ودکترسعید شرفکندی را در این راه از دست داده است، اما می بینیم که درست بخاطر منافع مشترک طبقاتی‌‌اش با بورژوازی حاکم در کل کشور، از این تجارب خونین هیچ نیاموخته و بار دیگر برای مذاکره اما اینبار همراه سه تشکل دیگر، پنهانی گام برداشته‌اند. گفته می‌شود که حزب کمونیست ایران نیز از این مذاکرات با خبر بوده است.

حرکت این سازمان‌های کردی به سوی جمهوری اسلامی، نشان از شکست سیاسی، انفعال و بی برنامگی آن‌‌ها در بسیج و متشکل کردن توده‌های ستم دیده کرد در مبارزه فعال علیه رژیم اسلامی‌ست.

هیچ رژیمی در تاریخ کشور ما به اندازه رژیم جمهوری اسلامی نزد مردم منفور نبوده و در انزوای مطلق قرار نداشته است. امروزه شعار مرگ بر جمهوری اسلامی، شعار عمومی مردم معترض گردیده و خواهان برچیده شدن بساط این جنایتکاران و دزادن فاسد حاکم هستند. در شرایطی که مبارزات پرولتاریا و دیگر ستم دیدگان کرد در مبارزه علیه رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی در این چند ده سال صدها کشته و هزاران زخمی و بی خانمان به جا گذاشته است، این رهبران راهشان را از طبقه کارگر و توده‌های ستم دیده کرد جدا کرده و راه سازش در پیش گرفته اند، سازشی پنهانی که با رو شدنش، بیشرمانه آن را توجیه می‌کنند.

حزب رنجبران ایران سازشکاری 4 تشکل را محکوم کرده ، خواهان ترک سوداگری با رژیم جمهوری اسلامی، حکومت‌های ارتجاعی منطقه از جمله اسرائیل، عربستان و نمایندگان امپریالیسم آمریکاست.

حزب رنجبران ایران

۲۷ تیر ۱۳۹۸