«با تمام توان از پرستاران اخراجی بیمارستان امیر علم تهران و بازگشت به کار آن ها حمایت کنیم»

هیات بدوی رسیدگی به تخلفات تهران، طی حکمی اخراج 4 پرستار معترض در بیمارستان امیر اعلم تهران را تایید کرده است؛ این حکم با موجی از اعتراضات تشکل های مختلف پرستاری از سراسر کشور مواجه شده است. این 4 پرستار که دو تن از آنان نمایندگان منتخب پرستاران تهران نیز هستند به طرح های ضد کارگری اجرا شده در بیمارستان در مورد پرستاران اعتراض داشته اند که از جمله می توان به اعتراض آنان به شیوه ی پرداخت دستمزد بر اساس بازدهی کار اشاره کرد. ضمن این که آیین نامه های رسمی وزارتی نیز از کار پرستاری در ردیف مشاغل سخت و زیان آور یاد می کند بدون این که چیزی به عنوان “بازدهی کار” در آن مطرح شده باشد.
در این میان (مطابق اخبار و بیانیه های منتشره در وبسایت خانه پرستار) برخی از واحدهای نظام پرستاری، همچون هیات مدیره نظام پرستاری شیراز و شهرستان های تابعه، به جای اتکا به اتحاد و نیروی اعتراضی پرستاران برای احقاق حقوق مسلم این بخش از طبقه کارگر، و در این جا حمایت از 4 پرستار اخراجی، در اظهار نظری عجیب، ضمن اعلام اعتراض، نگرانی خود را از امکان وقوع اعتراضات پرستاران در سایر نقاط کشور اعلام داشته و برای پیشگیری از اعتراضات پرستاران، خواهان لغو حکم اخراج این 4 پرستار شده است.
واقعیت این است که پرستاران به مثابه بخشی از طبقه ی کارگر، به ویژه در سال های اخیر بیش از پیش تحت ستم و استثمار طبقاتی بوده و به لحاظ شغلی و کاری فشارهای مضاعفی را تحمل کرده اند. همین مسئله به نوبه خود سبب شده است تا این بخش از طبقه کارگر که  در حوزه ی بهداشت و سلامت کار می کنند، بارها و بارها در راستای احقاق حقوق خویش دست به تجمعات اعتراضی زده و صدای اعتراض خود را به گوش صاحبان سرمایه و کارفرمایان ــ اعم از بخش دولتی و خصوصی ــ برسانند.
بدون شک اعتراض های آگاهانه پرستاران می تواند نقش مهمی در به ثمر رسیدن خواست ها و مطالبات این بخش زحمتکش و شریف جامعه داشته باشد. اما در بررسی این اعتراضات، همواره یک نقیصه مهم به چشم می خورد که عبارت است از فقدان تشکل های مستقل و متکی به خود پرستاران. تا آن جا که مطابق خبر اعلام شده، یکی از تشکل های صنفی پرستاری، به جای دفاع بی چون و چرا از پرستاران اخراجی و اعتراضات برحق سایر پرستاران از بازگشت به کار آنان، از گسترش اعتراضات پرستاران اظهار نگرانی می کند. !!
بنابراین به ویژه در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگر لازم است که پرستاران و دیگر کارگران حوزه ی سلامت و بهداشت برای پیگیری و تثبیت مطالبات برحق خود، ضمن ایجاد تشکل های مستقل از دولت و کارفرماها، یعنی تشکل هایی که تنها و تنها به انتخاب خود آنان و در راستای دفاع از حقوق و منافعشان تشکیل شده باشد، در پیوند و اتحاد با دیگر تشکل های کارگری در بخش های صنعت و تولید و خدمات نیز فعال باشند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری ضمن اعلام حمایت از 4 پرستار اخراجی در بیمارستان امیر اعلم تهران، برای بازگشت به کار آنان، از تمامی پرستاران و بهیاران و کادر درمان و بهداشت می خواهد با ارتباط و اتحاد با سایر بخش های طبقه ی کارگر در راستای تقویت تشکل یابی مستقل و طبقاتی خود تمام تلاش خود را به کار بسته و از طریق ایجاد این قبیل تشکل ها، حقوق و مطالبات خود را یکی بعد از دیگری به کرسی بنشانند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
7 شهریور 94


نظر بگذارید