یانیه

“از دستهای گرم تو
کودکان توامان آغوش خویش
سخن ها می توانم گفت
غم نان اگر بگذارد.”
آوار ناشی از لجام گسیختگی اقتصادی بیش از  همیشه بر تن و روان رنجور فرودستان فرود می آید
هنوز سوز  آتش بی رحمی که جان کودکان کار – احمد و صمد- را گرفت، التیام نیافته بود که تاول های بر جای مانده از سوختن پلاسکو و قربانی شدن کارگران زحمت کش و ماموران آتش نشانی چون نمکی درد این زخم جانسوز را شدت بخشید. آنسوتر از پلاسکو ، ریه های خوزستان  خروارها خاک را در هر دم و بازدم تنفس می کند
نبود زیر ساخت ها اجازه نداد که مردمان  سیستان و بلوچستان شکوه بارش های فصلی را به نظاره بنشینند که در همان ساعات اولیه  بی خانمانی و فلاکت  را برایشان به ارمغان آورد. در کردستان بارش برف پیکر نحیف کولبران و سیمبانان قراردادی شرکت برق را به کام مرگ کشید و جان باختن مظلومانه آنها بار دیگر دل مردم ایران را به درد آورد.
مردان و زنان کولبری که ناچارند  بی کفایتی مسولان را در ایجاد زیر ساخت ها با جان خود بپردازند.
کولبرهایی که اگر موفق شوند باری را در فاصله ای طولانی و در راههای صعب العبور کوهستانی در سرمای استخوان سوز این روز ها به مقصد برسانند و مورد اصابت گلوله ی مرزبانان قرار نگیرند، رنج استثمار شدن توسط مافیاهای اقتصادی را به جان بخرند.
ما جمعی از معلمان برابری خواه ایران ضمن  تسلیت همدردی با مردم ایران و به ویژه جامعه ی کردستان ، بر حق بهره مندی عموم مردم از شغل مناسب پای می فشاریم  و معتقدیم که دولت جمهوری اسلامی ایران باید  مطابق قانون اساسی به مسئولیت خود در قبال ایجاد اشتغال و بهره مندی همگان از شغل مناسب و نیز ایجاد زیرساخت های مناسب جهت امنیت و رفاه عمومی عمل نماید.
جمعی از معلمان برابری خواە


نظر بگذارید