جنبش سراسری توده ها در نفی نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی

در شرایطی که بحران هویتی شدیدی دامنگیر رژیم جمهوری اسلامی شده و برای نجات خود فشار اقتصادی، سیاسی، امنیتی، سرکوب و غیره کارگران و زحمت کشان را به حدی افسارگسیخته کشانده که عرصه را حتا برای نفس کشیدن آزاد توده های مردم نیز تنگ تر کرده است، فوران خشم توده های مردم در بیش از100 شهر بزرگ و متوسط و کوچک، به حق با فریاد مرگ بر دیکتاتور، مرگ بر خامنه ای، مرگ بر جمهوری اسلامی دراین شهرها طنین انداز شده است. به این حرکت توده ای سراسری باید تبریک گفت با امید به این که در ادامه مبارزه برای کسب حقوق پایمال شده خود بتوانند در تشکل یابی و حفظ استقلال مبارزاتی خود با شعارهای مشخص به دست آوردهای نوینی برسند.
دربرخورد به این جنبش توده ای صداهای طبقاتی مختلفی که مربوط به سرمایه داران داخلی و خارجی،  اقشار خرده بورژوازی و یا طبقه کارگر می شود، مواضع متفاوتی را می شنویم:
– درابتدا عوامل درونی رژیم با برخورد ملایم قصد داشتند این حرکت توده ها را به سوی خود کشیده و مانع از اوج گیری آن بشوند. اما به محض این که متوجه شدند دراین حرکت توده ای خیال واهی نسبت به رژیم حاکم ندارد، به همین علت حاکمان دست به هشدار و سپس به سرکوب زده، دهها تظاهرکننده را به قتل رساندند و صدها نفر زخمی نمودند و بیش از 2000 نفررا در6 روز پس از شروع آن، دستگیر کردند. همین ضد انقلاب حاکم که عامل اصلی بروز اعتراضات توده ها می باشد، برای حفظ مشروعیت خود، به این حرکتها عوامل امپریالیسم آمریکا نسبت دادند.
کوته نظری این ضدانقلاب درونی حاکم درحدی است که باید گفت: ” اگر شما براین اعتقادهستید که میلیونها نفر از تظاهرکنندگان را امپریالیستها به سوی خود کشانده باشند، آیا این سند، رسوا کننده ی ضدیت و جنایت شما در 40 سال اخیر نمی باشد که مورد نفرت توده های مردم تا این حد قرار گرفته اید؟
– به مصداق ” دزد بازار آشفته می خواهد” عوامل مختلف درونی و خارجی در دفاع از نظام سرمایه داری به صورتی مذهبی و یا سکولار، در جدال باهم، به منظورحل انتقال سرمایه های دولتی به خصوصی در توافق با گلوبالیزاسیون سرمایه و دست یابی به سرمایه های کشور، ایجاد خیال واهی در درون توده ها، با دادن قولهای بدون پشتوانه رفرم، دموکراسی، لیبرالیسم، رفراندوم و غیره برای کشاندن این توده های معترض به سوی خود، سنگ دفاع قلابی از این مبارزات را به سینه می زنند. اما تاریخ، شکست نظام سرمایه داری هم اکنون چنان درجهان به معرض دید گذاشته شده که مرتجع ترین فاشیستهای مدافع این نظام در کسوت ترامپ به عیان شناخته شده اند. بنابراین نه برای سلطنت طلبان، نه مجاهدین، نه احمدی نژادها، نه لیبرالها، نه سکولارها که خواهان همدستی با امپریالیستها رسواتر از آنند که در راس این جنبشهای توده ای قرار بگیرند.
– اما سخن ما با این تظاهر کنندگان درآن است که شعار زنده باد آزادی، مرگ بر نظام سرمایه داری را نیز هر چه وسیعتر به درون توده ها برده و درعین حال به دفاع از خواستهای به حق کارگران که شاهد آن هستند که سالهاست مبارزه کرده اند، نیز برخیزند تا ازاین طریق تمام تبلیغات مزورانه حاکمان و امپریالیستها نقش بر آب شوند و وجود نیروی عظیم کارگر و زحمتکش بیش از 80% مردم حرکت مستقل و ایجاد دولت کارگری را متحقق سازند.
– درعین حال طبقه کارگر آگاه برای پیش بردن مبارزات خود بیش از هربخشی از مردم به امر متشکل شدن و حرکت هماهنگ و مستقل خود ونه غرق شدن در خیزش صرفا خود به خودی اعتقاد داشته و وظیفه ی کارگران آگاه کمونیست دراین مسیر برای هماهنگ شدن با توده ها در اولین گامها، خود را هرچه بیشتر منسجم و متشکل نمایند، جنبش اعتصابی سراسری کارگری را سازمان دهند تا رهبری حرکتهای توده ای را به دست آورند.

پرتوان تر باد حرکت مستقل اعتراضی توده ها درمبارزه علیه نظام سرمایه داری حاکم

مستحکم تر باد وحدت مبارزاتی کارگران و زحمت کشان

مرگ بر رژیم آدمکش حاکم و امپریالیسم مداخله گر درایران

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم

حزب رنجبران ایران – 16 دیماه 1396 – 6 ژانویه 2017


نظرات بسته شده است