‌ نامه بهنام ابراهیم زاده فعال کارگری و حقوق کودک به گلرخ ایرایی

‍ ‍ باید با تمام قدرت برای رسوایی هرچه بیشتر ناقضان حقوق بشر حاکمان ایران به میدان بیاییم‌
شصت واندی روز اعتصاب غذای زندانی سیاسی گلرخ ابراهیمی ایرایی وبی توجهی شرم آور مسولان قضایی وامنیتی به خواست برحق این زندانی رنج کشیده …
این سوال به ذهن هر انسان با وجدانی خطور میکند که مگر خواست گلرخ چیست ؟ گلرخ برای آزادی اش وشکستن حکم ناعادلانه اش این چنین به استقبال مرگ نرفته است ، بلکه او میخواهد همان قوانین مضحک که خود سیستم کثیف قضایی وحاکمان دزد وغارتگر که دست شان را از جیب مردم وگرده طبقه کارگر برای دزدی های بیشتر کوتاه نمیکنند اجرایی شود. خواست گلرخ خواستی منطقی وکاملا قانونی است .او حق دارد به بند عمومی زندانیان سیاسی وامنیتی منتقل شود. جای گلرخ زندان نیست، گلرخ و همه زندانیان سیاسی جرمی مرتکب نشده اند، بلکه مجرم کسانی هستند که این انسان‌های شریف را در بند کرده اند. به عنوان زندانی سیاسی سابق که من نیز سالها قربانی تصمیمات کینه توزانه مسولان قضایی وامنیتی ودر زندانهای خطرناک دوران محکومیت ناعادلانه خود را سپری کردم اکنون وضعیت گلرخ را کاملا درک میکنم .
باید با تمام توان در راستای رسوایی قوانین ضد انسانی که در ایران حاکم است  تلاش کرد و اعلام کرد حکومت و مسئولین قضائی کینه توز باید به خواست قانونی این زندانی سیاسی توجه کننند، ادامه بی توجهی هر لحظه ممکن است خطرات جبران ناپذیری را متوجه این زندانی سیاسی کند .
؛ و در پایان خطاب به گلرخ عزیز
گلرخ جان ! ما تو را زنده احتیاج داریم ، با وجود انسان‌های شریفی چون تو ، آزادگی و انسانیت و مقاومت و از خود گذشتگی معنی میشود.
گلرخ جان !  همه انسان‌های شریف و آزاده در سراسر جهان ، فریاد رسای اعتراض تو را شنیده اند ، ما مبارزه تو را با مرگ و زندگی تعقیب می‌کنیم ، بدان که هر زمان به این اعتصاب جانکاه خاتمه دهی ، برای همیشه پیروز هستی و این مقاومت و ایستادگی تو در حافظه همه آزادگان جهان ثبت خواهد شد . ما مبارزه تو را در بیرون از زندان ادامه خواهیم داد .
زنده باد گلرخ ایرایی
زنده باد آزادی
بهنام ابراهیم زاده فعال کارگری وحقوق کودک
نوزدهم‌ فروردین ۹۷


نظر بگذارید