تیراندازی به کبوترها، نبردی آسان در آسمان دمشق

دربارۀ برونو گیگ : مقام عالی رتبۀ دولت فرانسه، مقاله نویس و سیاست شناس، استاد فلسفه در دبیرستان و استاد یار روابط بین المللی در دانشگاه رئونیون. او نویسندۀ 5 کتاب است «منشأ جنگ اسرائیل و عرب، ندامت پنهان غرب، هارماتان 2002»، «آیا باید لنین را سوزاند ؟»، «دلایل برده داری» از جمله این کتابهاست و سدها مقاله. برونو گیگ بخشدار شهر سنت، در سال 2008 به دلیل نوشتن گزاره ای که به «نباید گفت ها تعلق دارد» یعنی افشای «ارتش اسرائیل کودکان فلسطینی را به قتل می رساند» از سوی میشل آلیو ماری وزیر کشور فرانسه از مقام خود بر کنار شد.
سرانجام کار به انجام رسید. باند تبهکار واشنگتن، پاریس، لندن سرانجام سوریه را بمباران کردند. سه کارشناس جفتک چهارکش کج و معوج با بی شرمی تمام تجهیزات مرگبارشان را به روی دولت عضو سازمان ملل متحد فرستادند. غرب با کاربست گستردۀ نیروی موشکی و با اجتناب از درگیری در زمین حریف که ممکن بود پشت دستی محکمی از او دریافت کند، با قلدر بازی از راه دور بسنده کرد. به فرماندهی مشتی عروسک خیمه شب بازی متکبر، ین ائتلاف محدود و آب رفته تصور می کرد که با تجهیرات لوکس و حمله به دستگاه نظامی سوریه می تواند خودش را تحمیل کند. ولی فراموش کرده بود که داده های استراتژیک به سرعت تغییر کرده است. در زمینۀ نظامی، میان خواست و دست یابی به آن فاصله ای هست، به ویژه وقتی که هدف تخیلی باشد. در دوران ریاست جمهوری بیل کلینتون راهکار ضربۀ جراحی و دقیق آزمون خود را پس داد و امروز نیز دوباره به کار بسته شد، ولی با این تفاوت که مانند گذشته اطمینانی به کارائی آن وجود ندارد.
گرچه خودپسندی رهبران غربی واقعیت را بر نمی تابد، ولی این عملیات برق آسا به دلیل پوچی اش خیلی درخشید، و افزون بر این به دلیل کلاهبرداری سیاسی همتائی بجز پوچی نظامی اش ندارد. در واقع برآورد میزان این عملیات نظامی نزدیک به صفر است. هیچ نتیجۀ عملیاتی معنی دار، هیچ تأثیر روانی، هیچ منفعت سیاسی بدست نیاوردند. فقط بارانی از ترقۀ خیس شده روی دمشق فرود آمد، که چیزی نبود بجز تمرین تیر در ابعاد طبیعی و واقعی برای پدافند هوائی سوریه. در این تمرین، موشکهای غربی اسباب بازیهای متکبرانه ای بودند که سرانجام به نقش  کبوتر های ساده برای پدافند هوائی سوریه تنزل یافتند. در نتیجه «موشکهای زیبای» ترامپ به آهن پاره های دل آزاری تبدیل شد که در آینده فقط برای موزۀ دوران امپریالیسم در دمشق مناسب خواهد بود. چنین نتیجه ای با توجه به این امر که پدافند هوائی سوریه به تنهائی و بی آنکه از یاری هم پیمانانش برخوردار باشد در مقابل تهاجم بیگانگان جنگید معنی دارتر بنظر می رسد. هر چند که بی گمان پشتیبانی فنی روسیه نقش تعیین کننده ای داشته است.
همین ورشکستگی در سطح جنگ روانی نیز دیده می شود. در واشنگتن، لندن و پاریس تصور می کردند که مردم سوریه از ترس این حملۀ بی شرمانه منجمد خواهند شد. ولی بر عکس چنین تصوری به وقوع پیوست، زیرا بی شهامتی حریف موجب تقویت روحیۀ همگانی شد. نخستین تصاویری که از دمشق رسیده، مردمی خندان را نشان می دهد که پرچم ملی و تصویر رئیس جمهور بشار اسد را بر افراشته اند. در نتیجه سه ستون برجستۀ ژئوپولیتیک مردم سوریه را به شگفتی و بهت زدگی محکوم نکرد. با تخریب سه چهارم موشکهای دشمن [71 از 103]، پدافند هوائی سوریه به شیوۀ خاص خود و در اشکال استعاری پاسخ این مردم شجاع را به تجاوزکاران استعمار نوین خلاصه کردند(1). پدافند هوائی ارتش عرب سوریه به مثابه استعارۀ ملتی ست که از سال 2011 در مقابل اقدام به تخریب چند جانبۀ کشورشان پیروزمندانه مقاومت کرده اند.
البته، جنگ افروزان غربی تبلیغات دروغینی  را راه اندازی کردند تا طرح خرابکارانۀ خود را توجیه کنند. ولی کلاهبرداری زیرکانه مثل روز بر همگان آشکار شد. می گویند برای تنبیه رژیم سوریه چونکه سلاح شیمیائی علیه شهروندان غوطه به کار برده است.
ولی مدارکی که این سه کشور متجاوز در اختیار دارند کجاست ؟ پاسخ می گویند که مدارک انکار ناپذیر و محکوم کننده است ولی در آرشیو محرمانه قرار گرفته و انتشار آن ممکن نیست. یک کودک چهار ساله هم می تواند این راه کار را درک کند. خیلی به سادگی می توانیم مدارک و آثار جرم را در محل رویداد جستجو کنیم و به همین علت نیز سازمان بین المللی برای منع جنگ افزار شیمیائی دعوت دولت سوریه را پذیرفته بود. ولی روز ورود این کارشناسان، سه کشور غربی دمشق را بمباران کردند. به توضیحی روشن تر از این نیاز نداریم : وقتی بی هیچ مدرکی به فردی اتهام می زنند، متهم از پیش محکوم است، نیازی به تجسس نیست.
در واقع، سیاست جنگ طلبانۀ غربی که در تمایلات فرادستمدارانه اش با ورشکستگی روبرو شده به هر چیزی که دست می زند آن را تحریف و خراب می کند. پرچم حقوق بشر را بر می افراشد ولی در اصل از تروریستها دفاع می کند. از حقوق بین المللی می گوید تا بهتر آن را از بین ببرد. از دموکراسی حرف می زند ولی آن را در خانۀ خودش پایمال می کند و در عین حال حق تعیین سرنوشت را برای کشورهای دیگر سزاوار نمی داند. وقتی امانوئل ماکرون در گردهمآئی با شاهزادۀ وارث عربستان سعودی اعلام کرد که می خواهد رئیس جمهور سوریه را «تنبیه» کند، ولی او در واقع مردم فرانسه را مسخره کرده است. ائتلاف سه کشور جنگ طلب ایالات متحدۀ آمریکا، بریتانیا و فرانسه مانند قورباغه ای است که می خواهد به بزرگی گاو باشد. این ائتلاف سه ضلعی تصور می کند که مرکز جهان است در حالی که یک زائدۀ کوچک بیشتر نیست. این مرکز جهان، در واقع یک باشگاه برای الیگارشی غربی ست ولی خودش را در مقام «جامعۀ بین المللی» معرفی می کند. و وقتی جهان در برابر رجزخوانی در جائی که جنایتکار تا مرز مسخرگی پیش می رود در بهت و شگفتی فرو می رود، ائتلاف سه ضلعی تصور می کند که به پیروزی دست یافته است. این رگبار موشک به روی سوریه در جریان رویدادهای این کشور هیچ دگرگونی خاصی به وجود نخواهد آورد. غوطه آزاد شد، و دیگر مناطق سوریه نیز به زودی آزاد خواهند شد. جنگی از فاصلۀ دور که دشمنان سوریه به راه انداخته اند از پیش شکست خورده است.

برونو گیگ
1) مترجم : اسپوتنیک در مقاله ای زیر عنوان «اسد پس از حمله به سوریه سلاح های روسیه را ستود» به نقل از رئیس جمهور سوریه بشاراسد نوشت : بشار اسد گفت: «دیروز ما شاهد تجاوز آمریکایی ها بودیم. و ما توانستیم حملات آنها را با موشک های روسی دهۀ 1970 دفع کنیم. در دهه 1990، در فیلم های آمریکایی نشان می دادند که سلاح های روسیه «عقب مانده» هستند. و امروز می توانید ببینید که چه کسی واقعا عقب مانده است».
https://ir.sputniknews.com/world/201804153482016-%D8%A7%D8%B3%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%AF
لینک متن اصلی :
https://www.mondialisation.ca/tir-au-pigeon-dans-le-ciel-de-damas/5624785
ترجمۀ حمید محوی
گاهنامۀ هنر و مبارزه/پاریس/15 آوریل 2018


نظرات بسته شده است