با تشکیل سندیکای وابسته و کاذب چه اهدافی دنبال می شود؟

سالهاست كه كارگران معلمان و ديگر مزدبگيران با تلاش برای ايجاد تشكل های مستقل خود و پيگيری مطالباتشان از طريق اين تشکلها، با بی حقوقی ای كه بر آنها تحميل شده است به مبارزه برخاسته اند. در اين راه بسياری از كارگران و معلمان با اخراج و زندان و اتهامات امنيتی مواجه شده اند. هرچه به گستردگی ِ اعتراضات ِ طبقات و اقشار زیر ستم افزوده می شود، هرچه این طبقات و اقشار به فشارها و تنگناهای اقتصادی و سیاسی (گرانی، بیکاری، فقر و سرکوب ِ آزادی ها) واکنش نشان می دهند و عملا مخالفت های خود را نسبت به این بی حقوقی ها به شکل تجمع، تحصن، اعتصاب و تشکل یابی در جامعه نشان می دهند، ترفند های دولت، کارفرما و نهادهای مسئول حکومتی برای مهار زدن و یا به انحراف کشاندن اعتراضات، اعتصابات و تشکل پذیری کارگران، معلمان، بازنشستگان و سایر اقشار زحمتکش نیز وسعت بیشتری پیدا می کند. یکی ازاین واکنش ها، گرفتن استقلال و هویت تشکل های مستقل و به انحلال کشاندن ِ آنها می باشد. سندیکا سازی فرمایشی از طرف مسئولان، که فقط درجهت به خاموشی کشاندن مبارزات حق طلبانه کارگران و در جهت تهدید و سرکوب و دستگیری آنها به نفع صاحبان سرمایه و قدرت است، بی شک به ضد خود بدل خواهد شد. در آخرين اقدام عوامل شوراهای اسلامی و خانه کارگر با همآهنگی وزارت کار دست به کار شده و با ترفند جدیدی اقدام به ایجاد تشکلی ساختگی و موازی با سندیکای مستقل كارگران اتوبوسرانی شرکت واحد کرده اند؛ تا با ايجاد روحيه بدگمانی نسبت به تشكل های مستقل و افراد تلاشگر و زحمت كش بتوانند اين مبارزات حق طلبانه را به بيراهه بكشانند آنان تا کنون به کدام یک از خواسته های کارگران توجه کرده و در جهت تحقق آن حرکت نموده اند؟ تلاش برای وابسته کردن تشکل های مستقل کارگران، معلمان و سایر تشکل های مستقل در دیگر رسته های اقتصادی و اجتماعی، اخلال در روند مبارزه آنها و کوشش برای انحلال یا وابسته نمودن آنها به دولت و کارفرما را، از سوی هر نهاد دولتی و یا احزاب و جریانات سیاسی محکوم می کنیم. اکنون که نطفه های حق طلبی و به دست آوردن مطالبات معیشتی و اقتصادی، دموکراتیک و سیاسی ِ کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، کشاورزان، زنان و جوانان و همۀ کسانی که به هر نحوی از تبعیض و نابرابری در جامعه رنج می برند، بر محور مشارکت، اتحاد و تشکل یابی پیوند می یابد، تلاش سرمایه داری، کارفرما و جناح های حکومتی برای انحلال تشکل های مستقل و احیای تشکل های وابسته، زرد و کاذب بیشتر شده است. به همین دلیل ضرورت هوشیاری ِهمۀ تشکل ها و انسان های آگاه و صادق برای خنثی نمودن این سیاست های ضد کارگری و ضد مردمی بیش از هر زمان دیگر احساس می شود. بنابراین ما اعلام می داریم: از سندیکای مستقل شرکت واحد و سایر تشکل های واقعی که با تلاش ِکارگران، رانندگان، بازنشستگان، معلمان و سایر مزد بگیران و زحمتکشان به وجود آمده اند، حمایت می کنیم . / گروه اتحاد بازنشستگان شهریور

گروه اتحاد بازنشستگان شهریور 97


نظرات بسته شده است