آخرین رمقهای دریاچه‌ها و تالاب‌ها 

تالاب انزلی در مسیر نابودی

بخش دیگری ازکارنامه‌ ننگین و سیاه نظام حاکم، نابودی دریاچه‌ها و تالاب‌ها می‌باشد. در جمهوری اسلامی نه تنها زیست انسانها را دچار بحران و تنشهای مداوم کرده‌اند، بلکه  اکوسیستم حیات وحش را نابود و گونه‌های متنوع حیوانی را کشته‌اند.

نابودی دریاچه‌ها و تالاب‌ها یا انهدام محیط‌ زیست

یکی از عوامل تعیین‌کننده در نابودی دریاچه‌ها و تالاب‌ها، سدسازیهای بی‌رویه دولتی در مسیر دریاچه‌ها و تالاب‌ها می‌باشد. این سیاست و مدیریت ناشی ازآن در چهل سال تخریب محیط‌زیست را با چند نمونه‌ اسفناک از گزارش ۱۴اردیبهشت ۹۱ سایت آفتاب آنلاین مرور می‌کنیم:

سدها، طناب داری بر گلوی دریاچه‌ها

نفسهای آخر دریاچه ارومیه

نباید همیشه تقصیر را بر گردن خشکسالی یا نباریدن باران بیاندازیم. «در اطراف دریاچه ارومیه حدود ۱۰۴بند و سد ساخته شده است که هر کدام از این‌ها، آب‌های مورد نیاز دریاچه را گرفته‌اند. «بدون مطالعات علمی اقداماتی انجام شده که خود منجر به خسارت کلان شده است. از جمله این موارد سد گتوند است که تبدیل به دریاچه نمک شده است.»

وجودنمک در سد گتوند  و انهدام زیست محیطی خوزستان

«ایران یکی از کشورهایی است که طبیعتی بی‌نظیر دارد؛ با این حال در تخریب آن نیز اقداماتی بی‌نظیر صورت می‌گیرد».«دریاچه‌ هامون به صورت باتلاق درآمده. دریاچه جازموریان به کویر تبدیل می‌شود. دریاچه بختگان به کلی خشک شد. دریاچه تشک از چند ماه قبل خشک شده است. هورالعظیم به‌طور کامل خشک شد».

دریاچه هامون درحال مرگ تدریجی

ـ«به جرأت می‌توان گفت که در ایران هیچ تالابی از آلودگی در امان نیست.گویی ما دشمن تالاب‌ها هستیم و وظیفه داریم هر تالابی را در ایران نابود کنیم.»

ـ «چه باید گفت از تالاب شادگان! تالابی که زندگی بسیاری از ساکنین جنوب غرب ایران به آن وابسته است و اکنون به‌خاطر چند پروژه بی‌اهمیت که فقط سود آن به جیب صاحبان آن می‌رود، باید این‌گونه آلوده و تخریب و خشک شود.»

 

آیا از اکوسیستم‌ها حیاتی باقی مانده؟

دریاچه‌ها، تالاب‌ها، جنگل‌ها و رودخانه‌ها در زمره مهم‌ترین تنظیم‌کنندگان اکوسیستم حیات در جهان ما هستند. نگهداری و رونق بخشیدن به این عناصر حیاتی، وظیفه مبرم حاکمیت است؛ ولی در ایران بعد از انقلاب مسیر معکوس طی شده است!

تالاب انزلی که دهه‌های متمادی یکی از تالاب‌های مطرح و نامی ایران و در زمره تالاب‌های مهم جهان بوده است، دست‌خوش تطاول، بی‌کفایتی و خیانت نظام حاکم شده است. این تالاب مساحتی حدود ۲۰۰ کیلومتر مربع دارد که آن را «تصفیه‌خانه آب دریای خزر» نامیده‌اند. این تالاب که در سرنوشت زندگی انسانها و حیات وحش و حفظ سلامت محیط‌زیست نقش ویژه‌ای دارد، دچار بحران و تهدید نابودی گشته و عمق ۹ متری آن به کمتر از ۱ متر رسیده است.(سایت رزرواسیون مهر، ۷ اسفند ۹۵)

تالاب انزلی در حال مرگ تدریجی

در گوشه‌ای دیگر از شرق ایران تالاب معروف هامون ـ هفتمین تالاب بین‌المللی جهان ـ قرار دارد. این تالاب که در شمال شرق استان سیستان و بلوچستان واقع است، به‌دلایل مشابهی هم‌چون بقیه بی‌مدیریتی‌ها در محیط‌زیست، دچار بحران شد و رو به خشک شدن نهاد.

مرگ دریاچه هامون

هامون منبع درآمد هزاران صیاد و کشاورز بود. تا اواسط دهه ۷۰ بیش از ۸ میلیارد متر‌مکعب وسعت داشت. از هر هکتار آن ۵ تا ۶  تن گندم حاصل می‌شد. زندگی حدود ۱۵ هزار صیاد را تأمین می‌کرد. سالانه  ۱۲هزار تن صید ماهی از آن برداشت می‌شد. حدود ۱۲۰هزار رأس دام از آن تغذیه می‌کردند. تالاب هامون یکی از مراکز صنایع دستی برای حصیربافی بود.

جازموریان به کویر تبدیل گشت

در ماتم دریاچه‌ها و تالاب‌های ایران اعداد و ارقام سخن می‌گویند

اینک اعداد و ارقام از کارنامه چهل ساله تخریب محیط‌زیست ایران سخن می‌گویند. مصطفی شهرابی مدیر سابق بین‌الملل و آموزش سازمان زمین‌شناسی: « ۳۱ تالاب مساحت خود را از دست داده‌اند. ۷۵ درصد تالاب‌ها در معرض خشک شدن قرار گرفته‌اند. حدود ۵۸ درصد مساحت تالاب‌ها از بین رفته است.۵۰ درصد تالاب‌های ایران خشک شده یا از بین رفته‌اند.» (سایت گفتگوی علمی)

ریشه اصلی تخریب: کلان‌فساد سیاسی یا حاکمیت بی کفایت

هر برگی از کارنامه چهل ساله حاکمیت را که ورق می‌زنیم، دریچه یا پنجره‌ای از حیرت گشوده می‌شود که به‌راستی تابلویی از حجم و وسعت ویرانه‌سازی ایران را گزارش می‌دهد. در آغازگزارش گفتیم جامعه‌ای که در آن آزادی را به مسلخ ببرند، هرگز روی عدالت اجتماعی و آبادانی و رفاه را نخواهد دید. وضعیت ایران امروز بعد از ۴۰ سال قهقرا و انحطاط خود گواه این حقیقت تلخ می‌باشد.


نظر بگذارید