این مبارزین راه آزادی و اربابانشان چه کسانی هستند؟ از پروفسور پیتر دیِل اسکات

مقدمه: درحال حاضر دنیا با شرایطی غیرقابل پیشگوئی و بسیارخطرناکی در شمال آفریقا و خاورمیانه روبروست. چیزی که به عنوان دستاورد نوید بخش، حائز اهمیت، نسبتاً بدون خشونت سیاستهای جدید شروع شده بود – انقلابهای در تونس و مصر – سریعاً به بازگشت به عادات گذشته دگرگون شد: آمریکا هم اکنون در باتلاق دو جنگ درازمدت در افغانستان، عراق، و حملات هوائی پراکنده در یمن و سومالی گیرکرده و اکنون یک کشور دیگر جهان سومی که لیبی باشد را مورد بمباران هوائی قرارداده است.
نخستین هدف ذکرشده از این بمبارانها به منظور تقلیل دادن تلفات مردم غیر نظامی در لیبی بود. ولی خیلی از مقامات بالا در واشنگتن مثل پرزیدنت اوباما مطرح کردند که آمریکا درجنگ کاملاً متفاوتی جهت تغییررژیم درگیر شده اند، جنگی که ممکن است طولانی مدت و به علاوه به راحتی به بیرون مرزهای لیبی نیز سرایت کند(1 ). اگر این جنگ توسعه یابد، امید این که گذار مسالمت آمیز به دولت غیر نظامی در تونس و مصر و سایر کشورهای خاورمیانه که ناآرامی سیاسی را تجربه می کنند، احتمالاً از دست رفته و  به یک دولت سرسخت نظامی مخصوصاً مثل مصر تبدیل گردد. همگی ما، نه فقط مصریها، نفع زیادی داریم که این اتفاق نیافتد.
مقاله کنونی سعی ندارد که راه حلی یا مسیری برای فعالیت آمریکا و متحدینش و یا برای مردم خاورمیانه ارائه دهد. درواقع ترجیحاً کوشش دارد ماهیت نیروهائی که درلیبی درچهار دهه اخیر سربرآورده اند و درحال حاضر تا آخر ایستاده گی کردند را بررسی کند.
بدین منظور من شروع به جمع آوری یاد داشتهائی درمورد لیبی کردم که مجموعه ای از حقایق گویا درلابلای بحران کنونی می باشد. این یادداشت قضاوت آمیز خواهد بود، که درآن من به جمع آوری فاکتهائی که رسانه های آمریکا سعی در چشم پوشیدن از آنان دارند خواهم پرداخت. فاکتهائی که نتیجه گزارشات تحقیقی است که در قلب روابط قدرت، عمق ساختارها، و منافع اقتصادی ازجمله آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی در منطقه در دو دهه یا بیشتر اخیرنقش داشته اند. ولی امید وارم که این تحقیق به طور واقع گرایانه مورد استفاده قرار گیرد و به دیگران اجازه نتیجه گیری متمایز را از همان حقایق بدهد(2 ).
من می خواهم به دو موضوع به غلط تفهیم شده بپردازم: الف ـ چه کسانی اپوزیسیون لیبی راتشکیل می دهند، و ب ـ تسلیحات شورشیان لیبی از کجا فراهم می گردد؟
الف – چه کسانی اپوزیسیون در لیبی هستند؟
1 – از نظر تاریخی:
«اگر معمر قذافی رفتارش توأم با سوء ظن بود، بی دلیل نبود. مدت کوتاهی پس از 27 سالگی او گروهی از افسران جوان رده پائین نظامی رادر یک کودتای بدون خون ریزی علیه ادریس، پادشاه لیبی در اول سپتامبر 1969  فرماندهی کرد. از همان لحظات اولیه قدرت و جان او مورد تهدید قرار گرفت – از جانب سلطنت طلبان، موساد اسرائیل، ناراضیان فلسطینی، دستگاه امنیتی عربستان سعودی، جبهه ملی رهائی لیبی، شورای ملی اپوزیسیون لیبی، اطلاعات انگلیس، خصومت گری آمریکا و در سال 1995 ، خطرناکترین آنها، القاعده – مثل گروه پیکار اسلامی لیبی، شناخته شده به عنوان گروه جنگجویان اسلامی (الجماعه الاسلامیه المقاتله لیبی). سرهنگ قذافی با بی رحمی، افرادی را که علیه او بودند ویا از آنها می ترسید یا می کشت و یا تبعیدشان می کرد».(3)
2 – جبهه ملی رهائی لیبی (ان اف اس ال)
« اسرائیل و آمریکا با هدف سرنگون کردن قدرتمندترین مرد لیبی، معمر قذافی، شورشیان ضد لیبی را در تعدادی از کشورهای آفریقای غربی و مرکزی تربیت کرده اند. خبرنامه محرمانه آفریقائی مستقر درفرانسه در پنجم ژانویه 1989 گزارش داد که آمریکا و اسرائیل یک سری پایگاه در چاَد و سایر کشورهای همسایه برای تربیت 2000 شورشگر لیبیآئی توسط ارتش چاَد ایجاد کرده اند. این گروه که خودرا جبهه ملی رهائی لیبی می نامد، درچا د مستقر شده است.» (4)
«اسناد مقامات آمریکائی نشان می دهند که مخارج مالی برای جنگ محرمانه علیه لیبیی مستقر در چاَد از عربستان سعودی، مصر، مراکش، اسرائیل و عراق تهیه می گردد. به عنوان مثال، عربستان سعودی مبلغ 7 میلیون دلار به گروه اپوزیسیون، جبهه ملی رهائی لیبی داده که هم چنین توسط سازمان اطلاعاتی فرانسه و سازمان سیآ پشتیبانی می شود. ولی طرح قتل قذافی و کسب قدرت دولتی در 8 می 1984 نافرجام ماند و برملا شد. درسالهای بعد، آمریکا خواستار سرنگونی قذافی از جانب مصر شد که مبارک به چنین تجاوزی به خاک لیبی موافقت نکرد. تقریباً اواخر سال 1985 روزنامه واشنگتون پُست بعد از مخالفت رهبران کنگره آمریکا، این طرح را در اعتراض به پرزیدنت ریگان افشاء کرد.”(5 ). “جبهه ملی رهائی لیبی بخشی از کنفرانس ملی اپوزیسیون لیبی بود که درسال 2005 در لندن تشکیل شد و منابع انگلیسی برای پشتیبانی اف ان اس ال و سایر اپوزیسیون در لیبی، کمک می کردند…..اف ان اس ال کنگره ملی اش را در ژوئیه 2007 در آمریکا بر قرار کرد. گزارشاتی از برخورد وحشیانه و مرگ غیر نظامی ها در رسانه های غربی از این فعالیتها در واشنگتون داده شد، و طبق همین گزارشها نیروی اپوزیسیون اف ان اس ال در حال سازمان دهی مقاومت و حملات نظامی هم از طریق داخلی و هم از خارج لیبی می باشد.»(6 )
3 – کنفرانس ملی رهائی اپوزیسیون لیبی (ان سی ال اُو)
«گروه اصلی ای که قیام را رهبری می کند، کنفرانس ملی اپوزیسیون لیبی است که شامل جبهه ملی رهائی لیبی (ان اف اس ال) می باشد. ان اف اس ال که این خشونت را رهبری می کند، یک نیروی میلیشیای مسلح و دست پرورده آمریکا می باشد که اکثراً از تبعید شدگان لیبی و قبایل مخالف قذافی هستند.»(7 )
4 – گروه جنگجویان اسلامی لیبی (ال آی اف جی)
«این گروه توسط مجاهدین کهنه کار سابق ای که علیه اشغال افغانستان توسط شوروی جنگیده بودند، به وجود آمد. به مجرد بازگشتشان به لیبی درمورد فساد و بی ایمانی رژیم لیبی خشمگین شدند و ال آی اف جی را برای ایجاد آن چنان لیبی ای که به نظر آنها مشخصه حقیقی مردم لیبی است را تشکیل دادند.
برجسته ترین حمله ال آی اف جی در سال 1996 صورت گرفت که سعی در به قتل رساندن قذافی را داشتند و اعضای ال آی اف جی با سرپرستی وادی الشته بمبی را در زیرکاروان موتوری او جاسازی کرده بودند.هم چنین این گروه حملات سبک چریکی برعلیه نیروهای انتظامی دولت از پایگاه های کوهستانی اش انجام می داد. اگرچه، اکثر اعضای ال آی اف جی اکیداً مختص سرنگونی قذافی بودند، گزارشات واطلاعاتی حاکی براین است که بعضی از این اعضاء با نیروهای القاعده برای برپا کردن جنگ علیه لیبی و منافع غرب درسراسر جهان با هم ادغام شدند…
همین اخیراً درفوریه 2004 ، جورج تنت که رئیس سازمان سیا بود درمقابل کمیته اطلاعاتی سنا شهادت داد که “یکی از فوری ترین تهدیدها (به امنیت آمریکا) از جانب گروه های کوچک سنّی افراطی بین المللی و از جمله گروه جنگ جویان اسلامی لیبی است که از پیوند با القاعده سود برده اند.»(8 )
«درروزهای اخیر مقامات لیبی اسناد امنیتی ای توزیع کردند که به تفصیل درمورد صوفیان ال کوُمی که گفته می شود او راننده بن لادین می باشد و جنگ طلب دیگری درگیر در “امیر نشین اسلامی” واقع در درنا، که منطقه درحال حاضر آزاد شده شرق لیبی می باشد. اسناد نشان می دهند که کومی درسپتامبر 2010 به مثابه بخشی از ابتکار”اصلاح و توبه” سازمان یافته توسط سیف الاسلام، پسر قذافی، آزاد گشت….
ال آی اف جی دردهه ی 1990 درافغانستان تشکیل شد و تا به حال ده ها نفر سرباز و پلیس لیبی را به قتل رسانده است. در چهلمین سالگرد رسیدن قذافی به قدرت درسال 2009 ، این گروه از سوء قصد به جان قذافی معذرت خواست و موافقت کرد که خودرا خلع سلاح کند. ام آی 6 (سازمان اطلاعاتی انگلیس) درگذشته به پشتیبانی از این گروه متهم شده بود. شش نفر از رهبران ال آی اف جی که هنوز درزندانند، روش گذشته شان را نفی کردند و توضیح دادند که چرا جنگ علیه قذافی دیگر “جهاد مشروع” نیست. عبدالحکیم الحصادی، یکی دیگر از اعضای آزاد شده ال آی اف جی ادعای مقامات دولتی را رد کرد. او به تلویزیون الجزیره گفت: “قذافی سعی در تفرقه انداختن میان مردم دارد”. او مدعی است که در درنا امیر نشین اسلامی هست و من امیر آن هستم. او از این که من زندانی سیاسی سابق بودم سوء استفاده می کند.»
درنا معروف به قرارگاه تعداد زیادی از بمب گذارهای انتحاری درعراق است. این قرار گاه نیز عمیقاً دشمن قذافی است. “ساکنین شرق لیبی به طور کلی و مخصوصاً در درنا، قذادفا (قبیله قذافی) را به عنوان مداخلین زشت و بی سوادی که از بخش بی اهمیت کشورند که حق قدرت را در لیبی ربودند، به حساب می آورند”، خبری که درسال 2008 توسط ویکیلیکس درز پیدا کرده بود و دیپلوماتهای آمریکائی از آن با خبر شدند.
درروز شانزدهم فوریه همین سال 110 نفر از آخرین اعضای ال آی اف جی آزاد شدند و این درست یک روز قبل از شروع خیزش در لیبی بود. یکی از اعضای آزاد شده بنام عبدالوهاب محمد قائد، برادر یکی ازبالاترین مبلغان القاعده، ابو یحیی ال لیبی می باشد. کوُمی از لیبی فرار کرد و گفته می شد که او به افغانستان رفته و برای بن لادین کار می کند. او در پاکستان دستگیر شد و بعد از تحویل او به آمریکائی ها درسال 2002 به گوانتانامو فرستاده شد. درسال2009  او باز به لیبی فرستاده شد. (9) کارشناسان ضد تروریست آمریکائی نگرانی خودرا درمورد این که اگر قذافی سرنگون گردد القاعده می تواند از خلاء سیاسی به نفع خود بهره برداری کند، اعلام کردند. ولی اکثر تحلیل گران معتقدند که اگر چه ایده ئولوژی اسلامی ها انعکاس قوی در شرق لیبی دارد ولی هیچ گونه علامتی درمورد این که آنها بتوانند سوار بر موج اعتراضات مردم بشوند، نیست.(10 )
« در سپتامبر 1995 برخورد خشونت باری بین نیروهای انتظامی قذافی و چریکهای اسلامی در بن غازی درگرفت که از هر دو طرف 12 کشته برجای گذاشت. بالاخره بعد از هفته ها جنگ خونین و شدید، گروه جنگجویان اسلامی لیبی (ال آی اف جی) که قبلاً در اعلامیه ای اعلان موجودیت کرده بودند دولت قذافی را “رژیم مرتدی نامیدند که علیه کیش خدای قادر مطلق کفر گوئی کرده است” و اعلان کرد که سرنگونی اش “دردرجه نخست بعد از ایمان به خدا” قرار دارد. [3 ]
این اعلامیه و اعلامیه های آینده ال آی اف جی توسط افغانیهای لیبی که درانگلیس پناهندگی سیاسی کسب کرده بودند انتشار یافت….درگیری دولت انگلیس در رشته فعالیتهای ال آی اف جی بر علیه قذافی به صورت موضوع بی اندازه بحث انگیز باقی می ماند. عملیات بزرگ بعدی ال آی اف جی کوشش نافرجامی در به قتل رساندن قذافی در فوریه 1996 بودکه منجر به کشته شدن تعدادی از محافظین او شد که بعداً گفته شد تأمین مخارج آن به مبلغ 160 هزار دلار توسط سازمان اطلاعات انگلیس طبق بیان مأمور سابق ام ای 5 داِوید شایلر بوده است. [4 ] اگر چه ادعای شایلر مستقلاً تأیید نشده است، ولی واضح است که دولت انگلیس درکشور خود به ال آی اف جی اجازه داد تا پایگاه پشتیبانی لوژیستیکی و کسب امکانات مالی ایجاد کند. به هر طریق، ضمانت مالی توسط بن لادین مهم تر از همه به نظر می رسد. طبق گزارشی، ال آی اف جی تا مبلغ 50 هزار دلار برای هر یک از تلفاتش در صحنه جنگ از رهبر تروریست عربستان سعودی دریافت کرد.» [2005 ] (11 )
«آمریکائی ها، انگلیسی ها و فرانسوی ها خود را خودرا به عنوان رفقای همرزم با گروه جنگجویان شورشی اسلامی و رادیکال ترین عنصر شبکه القاعده (برای سرنگونی قذافی) می دانند. وزیر دفاع آمریکا، هیلاری کلینتون ریسک اتحاد نامقدس را در یک نشست کنگره اقرار کرد و گفت احتمالاً اپوزیسیون لیبی می تواند بیشتر از معمر قذافی برای ما ضد آمریکائی باشد. ده سال قبل درست همین توهٌم مشارکت غرب با اسلامی ها در کوسووا، بوُسنی، و چچنیا به طور ناگهانی به حملات یازده سپتامبر منتهی شد.» (12 )
5 – شورای ملی موقتی
یک شورای ملی موقتی به عنوان رقیب رژیم معمر قذافی، رهبر لیبی می رود که پشتیبانی آمریکا و سایر نیروهای بین المللی را به عنوان نیروئی قابل ملاحظه دربیرون راندن دیکتاتوری که 41 سال درقدرت است، به دست آورد.
دیروز وزیر امورخارجه آمریکا، هیلاری کلینتون، تأیید کرد که دولت اوباما سعی در تماس با مخالفین سرهنگ قذافی کرده است. او گفت، آمریکابا هرگونه کمک و پشتیبانی برای برکنارکردن او از قدرت توافق دارد. رهبران معترضینی که کنترل شهرهای شرق لیبی را به عهده دارند، مدعی اند که “شورای ملی موقتی” را برقرار کرده اند که رقیب حاکمان شده است.هم چنان که خودرا برای حمله به طرابلس (جائی که رهبر لیبی کنترل دارد) آماده می سازند، از ارتش کشور دعوت به پیوستن به خودا را کرده اند.
مطمئناً 42 سال حاکمیت در لیبی دیگر به پایان رسیده، خانم کلینتون دیروز گفت: “ما درست در شروع چیزی هستیم برای بعد از قذافی “. (13 )
6 – فیس بوک
«عمر اِلحریری، فرمانده نیروهای نظامی شورای ملی موقت، تا 17 فوریه که انقلاب شروع شد، توسط نیروهای امنیتی تحت مراقبت شدید قرارمی گرفت. او می گوید این انقلاب ابتکار افراد برجسته نسل قدیم نبود، ولی به خودی خود شروع شد، زمانی که تونس و مصر جوانان را الهام بخشیدند. او با تبسم به انگلیسی اعلان کرد “بچه های فیس بوک”» (14 )
7 – نفت خام
«شورشیان لیبی در بن غازی گفتند که آنها کمپانی نفت ملی جدیدی را که جای گزین شرکتی که توسط معمر قذافی کنترل می شود تأسیس کرده اند. وجه موجودی این شرکت نیز توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد منجمد شده است.
شورای ملی موقت در دیدار19 مارس بیانیه ای انتشار داد مبنی بر تصمیم اتخاذ شده در برقراری کمپانی نفتی لیبی که به طور موقت در بن غازی قرار دارد. دراین بیانیه آمده است اختیار سرپرستی درتولید نفت و سیاستهای کشور و انتخاب یک مدیر کل موقت نیز برای این کمپانی درنظر گرفته شده است.
این شورا هم چنین خاطرنشان کرد که بانک مرکزی بن غازی به عنوان اعتبار دهنده ی مالی شایسته در سیاستهای مالی در لیبی تعیین شده است و رئیس کل بانک مرکزی لیبی با مرکزیت موقت در بن غازی انتصاب شد.» (15 )
دفتر یادداشت پیتر داِیل اسکات درمورد لیبی
ب – تسلیحات شورشیان لیبی از کجا تامین می گردند؟
رابرت فیسک، “لیبی درهرج و مرج: طرح محرمانه آمریکا برای مسلح کردن شورشیان لیبی؛
اوباما از عربستان سعودی خواست که با هواپیما تسلیحات به داخل بن غازی بفرستد”، روزنامه ایندپندنت، 7 مارس 2011:
«آمریکا در لاعلاجی ازاجتناب از درگیری نظامی آمریکا درلیبی احیاناً اگر مبارزه بارژیم قذافی و مخالفین آن به درازا بکشد، از عربستان سعودی خواست که اگر می تواند تسلیحات مورد نیاز شورشیان را در بن غازی تهیه کند. پادشاهی سعودی که خود هم اکنون با “روز خشم” توسط %10 شیعه ساکنین مسلمان شیعه درروز جمعه مواجه شده، با قدغن کردن تمام تظاهرات، تا به حال نتوانسته به درخواست کاملاً محرمانه آمریکا پاسخ دهد. اگر چه ملک عبداله شخصاً ازرهبر لیبی که یکسال قبل سعی کرد اورا به قتل برساند، نفرت دارد.
تقاضای واشنگتن توأم با سایر همکاریهای نظامی آمریکا با عربستان سعودی می باشد. خاندان سلطنتی در جدّه که درزمان پرزیدنت ریگان عمیقاً درگیر در افتضاح کونترا بود، سریعاً از کوشش آمریکا در مسلح کردن چریکها درجنگ علیه ارتش شوروی درافغانستان درسال 1980 پشتیبانی کرد…..ولی عربستان سعودی به عنوان تنها متحد استراتژیک عربی آمریکا قادراست تسلیحات برای چریکهای شورشی در لیبی فراهم آورد. چنین کمکهائی به واشنگتون اجازه خواهد داد که خودرا مبرّا از هرگونه درگیری نظامی درزنجیره تدارکی بداند، حتی اگر تسلیحات آمریکائی باشند و توسط عربستان پرداخته شده باشند.
به سعودیها گفته شده است که مخالفین قذافی به راکتهای ضد تانک و خمپاره به عنوان مهم ترین سلاح نیاز احتیاج دارند، و برای دفع حملات زره پوشی قذافی، موشکهای زمین به هوامورد نیاز است که بتواند بمب افکنهای اورا پائین بیآورد.
مهمات را می توان در ظرف 48 ساعت به بن غازی رساند ولی لازم است که آنها به پایگاه های هوائی درلیبی یا به فرودگاه بن غازی تحویل داده شوند. اگر چریکها بتوانند به حالت تهاجمی و یورش علیه سنگر قذافی واقع درغرب لیبی درآیند، فشار سیاسی به آمریکا و ناتو  – نه فقط از جانب اعضای جمهوری خواه کنگره- برای برقراری ممنوعیت پرواز هواپیما کم می گردد.
طراحان نظامی آمریکا هم اکنون روشن ساخته اند که چنین ممنوعیتی برای پرواز هواپیما ها به لزوم حمله هوائی آمریکا به لیبی احتیاج خواهد داشت که اگر به طورجدی از پایگاه های موشکی ضد هواپیما آمریکا صورت بگیرند، مستقیماً واشنگتون را همراه با اپوزیسیون قذافی وارد جنگ خواهد کرد.
هم اکنون چندین روز است که هواپیماهای مراقبتی (اِیوآکس) آمریکا به دورمرزهای کشور لیبی در حال پروازند و دائماً درتماس با ترافیک کنترل مالتا هستند و از جزئیات پرواز هواپیماهای لیبی به انضمام پروازهائی که توسط قذافی در 48 ساعت گذشته صورت گرفته است، مطلع می شوند.
رسماً دولت آمریکا وجود هواپیماهای اِیوآکس را درآن منطقه به عنوان بخشی از فعالیتهایش پس از واقعه یازده سپتامبر به حساب می آورد و خودرا متعهد می داند که درمورد حرکات تروریستی وسیع درخاورمیانه آگاه باشد.
اطلاعات بدست آمده از اِیوآکس به تمام کشورهای عضو ناتوکه دراین مأموریت متعهدند، می رسد. اکنون که دوباره درقاموس غرب ازقذافی به عنوان بزرگترین تروریست نام برده شده، بهرحال، مأموریت ناتو به آسانی می تواند عملکرد های فعال نظامی را در لیبی مّد نظر داشته باشد…
اگر دولت سعودی به درخواست آمریکا مبنی بر فرستادن اسلحه و موشک به شورشیان لیبی موافقت کند، به هرحال، برای اوباما رئیس جمهور آمریکا غیر ممکن خواهد بود که پادشاهی سعودی را به خاطر خشونت علیه شیعیان شمال شرقی استان محکوم کند.
بنابراین، بیداری اعراب، مطالبه برای دمکراسی درشمال آفریقا، قیام شیعیان و خیزش علیه قذافی درظرف چند ساعت، با برنامه های مقدم تر آمریکا در منطقه جور درنمی آید.»(16 )
«شورشیان لیبی خودرا با غرب برای تجاوز هوائی هماهنگ می کنند»، لوس آنجلس تایمز، 17 مارس 2011
گزارشات از منطقه اشاره به این داردکه سعودیها و مصریها اسلحه فراهم می کرده اند. گرچه، مقامات آمریکائی آنرا تأیید نکردند،  اما آنها معتقدند که احتمال آن وجود دارد.» (17 )
«دولت مصر گفت که شورشیان لیبی را مسلح می کند»، ژورنال وال استریت، 17 مارس 2011 :
« طبق اظهارات مقامات آمریکائی و شورشیان لیبی ، ارتش مصر با اطلاع واشنگتن شروع به فرستادن اسلحه به آن طرف مرز یعنی به شورشیان لیبی کرده است.
محمولات، اکثراً تسلیحات کوچک مثل تفنگهای اتوماتیک برای حمله و مهمات که به نظر می رسد اولین مورد تأیید شده از یک دولت خارجی است که شورشیان را مسلح می سازد.
ولی دولت آمریکا به طور واضح روشن ساخت که قذافی باید از قدرت برکنار گردد. و به آنهائی که هر گونه کمک به ارتش شورشیان یا از هر طریق دیگر انجام دهند، علامت پشتیبانی همه جانبه را داده است.
یک سخنگوی دولت شورشیان در بن غازی گفت که محموله تسلیحات بدست ما رسیده ولی از روشن ساختن منبع این کمکها سرباز زد….
مقامات آمریکائی اظهار داشتند که مصر نمی خواهد که این محمولات آشکارا داده شوند. در ظاهر، مصر خواهان حفظ بیطرفی خود نسبت به خیزش شورشیان لیبی است…
گفته می شود صد ها هزار کارگر مصری هنوز در لیبی قرار دارند.
از طرف دیگر، پشتیبانی سرّی ارتش مصراز شورشیان، اشاره به این دارد که طبق محاسباتش، به نظر نمی رسد که قذافی در قدرت باقی بماند، حد اقل درقسمت شرقی کشور، و بنابراین، مصر مشتاق آنست که شروع به برقرار کردن رابطه خوبی با شورشیان بکند.
طبق اظهارات مقامات شورشی، تانکها و هواپیماهای جنگی در زمره تسلیحات متصرف شده توسط شورشیان از واحدهای فراری ارتش لیبی در شرق کشور است. ولی، قطعات یدکی آنها یا مکانیک با تجربه برای بکارانداختن مجدد این تسلیحات از خارج کشور تأمین شده است…
یک سخنگوی دولت شورشی لیبی در بن غازی، مصطفی ال غریانی اظهارداشت که شورشیان شروع به دریافت تسلیحات از جانب کشورهای همسایه کرده اند اما، او از روشن ساختن منابع آن خودداری کرد.
او اظهارداشت: “کمیته نظامی ما تسلیحات خریداری می کند و مردم را مسلح می سازد. تسلیحات درحال رسیدن است اما، ماهیت تسلیحات، مقدار آنها، از کجا سرچشمه می گیرند محرمانه باقی مانده است.”(19 )
یوئیچی شیماتسو،”انقلابات خاورمیانه و توطئه های یازده سپتامبردرقطر بوجودآمد”، رسانه آمریکائی نو، اول مارس 2011
این امکان دارد که جوانان معترض در بن غازی، قاهره و تونس متحیر و وحشتزده بشوند وتمام امید آنها به دمکراسی پایمال شود اگر متوجه شوند که از مشتی نخبه گان بیش از حد متعصب عرب متقلب و مزور از نیروهای اسلامی رادیکال درسراسر شمال آفریقا پشتیبانی کرده اند. گزارشات معتبر اطلاعاتی آمریکا با مدرک کافی نشان دادند که دولت قطر مدتهای مدیدی است که از برادران اسلامی، القاعده و نیروی جهاد اسلامی که از افغانستان برگشته اند، پشتیبانی کرده است.
پرده از این ارتباط ها با قطر توسط تحقیقات ضد تروریستی در بحبوحه واقعه یازده سپتامبر برداشته شد. حالا که گروه جنگجویان لیبی اسلامی (ال آی اف جی)، به طورغیررسمی وابسته به القاعده، زرادخانه تسلیحاتی را در بعضی از کشورهای آفریقای شمالی به تصرف درآورده است، باید مورد تجدید نظر قرار گیرند. مقادیر فراوانی از مهمات جنگی لیبی شامل مواد منفجره بسیار نیرومند، پرتاب موشک و تسلیحات شیمیائی می باشد. ال آی اف جی در لیست تروریستهای وزارت امورخارجه آمریکا قرار دارد.
نگران کننده تر از همه اینست که طبق اسناد مقامات اطلاعاتی آمریکا، ذکر شده توسط رسانه های خبری سی ان ان، احتمال سربه نیست شدن تسلیحات شیمیائی وجوددارد. فدراسیون دانشمندان آمریکائی گزارش می دهد که تا سال 2008 ، فقط 40 درصد از گاز ماسترد (خردل) دردوره دوم تجزیه آن از میان برداشته شده است. گاز اشگ آور شیمیآئی درامتداد مرز مصر هنوز باید وجودداشته باشد ودرحال حاضر احتمالاً دردست جنگجویان مسلح می باشد…
طبق گزارش مرکز تحقیقاتی کنگره آمریکا درژانویه 2008 ، “بعضی از شاهدان سئوالاتی را درمورد احتمال پشتیبانی از القاعده توسط شهروندان قطری مطرح کردند، به انضمام اعضای خانواده حاکم قطر. طبق گزارش کمیسیون یازده سپتامبر، وزارت کشور قطر پناه گاه امنی را برای خالد شیخ محمد، طراح واقعه یازده سپتامبر فراهم آورد و گزارشهای خبری نشان می دهد که احتمال این که تروریستهای دیگری نیز پشتیبانی مالی یا پناه گاه امنی درقطر بعد از یازده سپتامبر 2001 دریافت کردند ،هست.
رئیس امنیت ملی و وزیر کشور، عبداله بن خالد ال ثانی به علاوه گفته است که مخارج سفر خالد شیخ محمد را در سال 1995 ، برای “ملحق شدن به جهاد در بوسنی ” پرداخته است. این گزارش خاطرنشان می سازد که چطور بعد از بمب گذاری در مرکز تجارت جهانی در سال 1993 ، مقامات اف بی آی فرصت دستگیری این مظنون را در قطر به آسانی از دست دادند. از آن تاریخ به بعد مقامات سابق آمریکائی اظهارداشتند که یک افسر عالی رتبه دولت قطر او را از یورش محتمل الوقوع آگاه ساخت و به او فرصت داد که از کشور فرار کند.
پیتر دِیل اسکات، دیپلومات سابق کانادا و پروفسور زبان انگلیسی دانشگاه برکلی در کالیفرنیا، مولف کتاب مواد مخدر، نفت خام و جنگ، راه به سمت یازده سپتامبر، توطئه جنگ: جی اف کِی، یازده سپتامبر و سیاستهای عمیق جنگ می باشد. آخرین کتاب او، ماشین جنگی آمریکا: سیاستهای عمیق، سازمان سیا درارتباط جهانی با مواد مخدر و راه به افغانستان. است.
ـــــــــــــــــــــــــ
1 “Defense Secretary Gates, who recently warned against any further protracted US ground war, said on March 23 that the end of military action in Libya is unknown and could last longer than a few weeks. ‘I think there are any number of possible outcomes here and no one is in a position to predict them,’ Gates told reporters in Egypt” (C-Span, March 24, 2011).
2 Interested readers may wish to consult my first exploration, “Googling ‘Revolution’ in North Africa.”
3 Dan Lieberman, “Muammar Al Gaddafi Meets His Own Rebels,” CounterCurrents.org, March 9, 2011.
4 Joel Bainerman, Inside the Covert Operations of the CIA & Israel’s Mossad (New York: S.P.I. Books, 1994), 14.
5 Richard Keeble, “The Secret War Against Libya,” MediaLens, 2002.
6 “Petroleum and Empire in North Africa. NATO Invasion of Libya Underway,” By Keith Harmon Snow, 2 March 2011.
7 Ghali Hassan, “U.S. Love Affair with Murderous Dictators and Hate for Democracy.” Axis of Logic, Mar 17, 2011.
8 Center for Defense Information, “In the Spotlight: The Libyan Islamic Fighting Group (LIFG),” January 18, 2005
9 Qadhafi was concerned about Al Qaeda terrorism in Libya, and in 1996 Libya became the first government to place Osama bin Laden on Interpol’s Wanted List (Rohan Gunaratna, Inside Al Qaeda: Global Network of Terror [New York: Columbia UP, 2002], 142). Thereafter American and Libyan intelligence collaborated closely for some years against Al Qaeda. Beginning when?
10 Ian Black, “Libya rebels rejects Gaddafi’s al-Qaida spin,” Guardian, March 1, 2011.
11 Gary Gambill, “The Islamic Fighting Group (LIFG), Jamestown Foundation,” Terrorism Monitor, May 5, 2005,; citing Al-Hayat (London), 20 October 1995 [“communiqué”]; “The Shayler affair: The spooks, the Colonel and the jailed whistle-blower,” The Observer (London), 9 August 1998; Jean-Charles Brisard and Guillaume Dasquié, Ben Laden: La Verite interdite (Bin Ladin: The Forbidden Truth). Cf. also Annie Machon, Spies, Lies and Whistleblowers: MI5, MI6 And the Shayler Affair (Book Guild Publishing, 2005) [Shayler].
12 Yoichi Shimatsu, “Attack on Libya: Why Odyssey Dawn Is Doomed,” New America Media, March 20, 2011.
13 “US reaches out to Libyan insurgents,” The Australian, March 1, 2011,
14 “How a onetime friend to Gadhafi became his rival,” Globe and Mail [Toronto], March 4, 2011.
15 Libyan Rebel Council in Benghazi Forms Oil Company to Replace Qaddafi’s,” Bloomberg, March 22, 2011.
16 Robert Fisk, “America’s secret plan to arm Libya’s rebels,” Independent, March 7, 2011.
17 “Libya rebels coordinating with West on air assault,” Los Angeles Times, March 24, 2011.
18 “Egypt Said to Arm Libya Rebels,” Wall Street Journal, March 17, 2011,
19 Benjamin Gottlieb, “Egypt Arms Libyan Rebels As Gaddafi’s Conquest Continues,” NeonTommy Annenberg Digital News, March 17, 2011.
20 Yoichi Shimatsu, “Mideast Revolutions and 9-11 Intrigues Created in Qatar,” New America Media, March 1, 2011. The al-Thani family’s protection of Khalid Shaikh Mohammed is confirmed by former CIA officer Robert Baer (Los Angeles Times, March 23, 2003). Cf. Robert Baer, Sleeping with the Devil (New York: Crown, 2003); Peter Lance, Triple Cross (New Peter Dale Scott is a frequent contributor to Global Research.
Global Research Articles by Peter Dale Scott York: Regan/HarperCollins, 2006), 234-37.

از نشریه‌ رنجبر شماره‌ 72


نظر بگذارید