اخبار کارگری ایران

حوادث کار منجر به جان‌باختن دو کارگر و مصدومیت سه کارگر دیگر در شهرهای مختلف شد

حوادث کار در شهرهای کوثر اردبیل، خمینی شهر، تبریز و اراک منجر به کشته شدن ۲ کارگر و مجروح شدن سه تن دیگر شد.

جان باختن یک کارگر کشاورز اردبیلی بر اثر ریزش سقف

بنا به خبر دریافتی، روز دوشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه، یک کشاورز ۴۵ ساله در روستای جغتاب از توابع شهرستان کوثر در استان اردبیل، هنگام تعمیر سقف و دیوار طویله بر اثر ریزش دیوار قدیمی، زیر آوار مانده و جان خود را از دست داد.

این کشاورز که صاحب چند فرزند است، پس از اینکه از زیر آوار بیرون کشیده شد، دیگر زنده نبود. جغناب روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان کوثر، بخش مرکزی، دهستان سنجبد غربی واقع شده است.

مصدومیت ۲ کارگر در اثر انفجار گالن‌های اسید در خمینی شهر

روز دوشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه، دو کارگر در شهرستان خمین بر اثر انفجار ۶۲۰ لیتر اسید که توسط یک دستگاه وانت مزدا حمل می‌شد، مجروح شدند.

در بررسی های به عمل آمده مشخص شد این خودرو حامل ۷ گالن ۶۰ لیتری و ۱۰ گالن ۲۰ لیتری اسید بوده که حین تخلیه منفجر می شود. این دو کارگر مجروح به بیمارستان منتقل شدند. خمینی‌شهر یکی از شهرهای استان اصفهان می‌باشد.

جان‌باختن یک کارگر ساختمانی در اراک و مصدومیت یک کارگر در تبریز

روز یک‌شنبه یک کارگر ساختمانی در یکی از محله های شهر اراک حین کار از طبقه دوم ساختمان در حال ساخت سقوط کرد و جان خود را از دست داد.

همچنین روز یکشنبه‌، سقوط یک کارگر در چاهی به عمق دومتری در ۱۸ متری تونل انرژی در خیابان بهشتی تبریز باعث آسیب‌دیدگی وی از ناحیه کمر شد.

ایران در زمینه حوادث کار و عدم وجود وسائل ایمنی کار در میان کشورهای جهان رتبه ۱۰۲ را به خود اختصاص داده ‌که رتبه بسیار پایینی است.

اعتراض کارگران خباز به پایین بودن دستمزدشان در شرایط طاقت‌فرسای کار

مزد پایین کارگران خباز موضوع بحث و جدل فعالان کارگری و اعتراض این قشر از کارگران کشور شده است. یکی از بهانه‌های عدم افزایش مزد خبازان، ثابت ماندن قمیت نان طی ۵ سال گذشته عنوان شده است.

یک گزارش با رونمایی از رنجی که کارگران خباز در برابر زبانه‌های تنور نانوایی متحمل می‌شوند، نوشته است که ۱۰ ساعت از زندگی کارگران خباز در کنار آتش تنورهای نانوایی، سلامتی آنها را به‌صورت روزانه در خود فرو می‌بلعد.

دستمزد این کارگران در پایان کار فقط یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان و شاید هم کمتر باشد. کـارگران خباز خیلی وقت است که از «نرخ به نرخِ نان» بودن مزدشان، کمرنگ‌ شدن نقش تشکل‌های کارگری خباز ـ که خود دولت برای آنها بوجود آورده ـ در تعیین دستمزد و کاهش حمایت‌های ادارات کار در این خصوص، معترض هستند.

کارگران خباز به ظاهر زیر چتر حمایتی  قانون کار قرار دارند؛ اما مکانیزم تعیین دستمزد این کارگران سبب شده تا حیطه اعمال نفوذ کارفرمایان در بحث تعیین دستمزد زیاد باشد و تلاش برای افزایش حقوق آنها خنثی شود.

کارگران نانوا که تا کمر درون تنور خم می‌شوند و  پای زبانه آتش ۱۰ ساعت عرق می‌ریزند، مزدشان کمتر از پایه دستمزد تعیین شده توسط شورای عالی کار یعنی ۱ میلیون و ۵۱۶ هزار تومان است؛ آنها اما تا نان گران نشود، مزدشان ثابت می‌ماند.

فعالان کارگری می‌گویند که شرایط در نانواها به گونه‌ای است که کارگر در خصوص دستمزد مجبور است با کارفرما توافق ‌کند. این رقم تقریبا حدود پایه دستمزد در سال گذشته است. همین مساله باعث شده تا کارگران نتوانند به صورت جمعی منافع خود را پیش ببرند و عملاً کارگران سرنوشت جدا از هم پیدا کرده‌اند.

سالهاست مزد کـارگران خباز راکد مانده است و تعیین مزد به صورت استانی و منطقه‌ای، قدرت چانه‌زنی کـارگران خباز را کاهش داده است. این مشکلات با بحرانی‌تر شدن اقتصاد، بدتر هم می‌شود.

از یک طرف هزینه‌های زندگی بالا رفته و از طرف دیگر تلاش دولت برای ثابت نگاه داشتن قیمت نان؛ بالا رفتن مزد کارگان خباز را که به قیمت نان وابسته ساخته‌اند، منتفی کرده است. این مساله‌ تبدیل به کابوس شب و روز کارگران این حوزه شده است.

اخراج کارگران کارخانه خوش نوش همدان با کارت سبز شوراهای اسلامی کار استان

گزارش‌های دریافتی بر اخراج کارگران یکی از کارخانه‌های همدان به نام خوش‌نوش دلالت دارد. بر اساس این گزارش، طی روزهای اخیر با حمایت رئیس بازرسی اداره کار و رئیس شوراهای اسلامی کار استان همدان، 52 کارگر کارخانه خوش نوش همدان توسط کارفرمای این کارخانه از کار اخراج شدند.

این کارگران اخراج شده از کارخانه خوش نوش همدان در این خصوص می گویند، قرارداد ما تمام شده بود زیرا مدیرعامل از کارگران قراردادهای سفید امضا می‌گرفت و به‌دلخواه خود، زمان آن را تعیین می‌کرد و حقوق‌ها را هم دو یا سه ماه یک بار پرداخت می‌کرد.

کارگران اخراج شده افزودند، شوراهای اسلامی کار استان هم از وجود قراردادهای سفید امضا و سایر مشکلات شرکت پیش از اخراج کارگران اطلاع داشت؛ اما هیچ اقدامی در این خصوص انجام نداد.

البته این رویه ظالمانه اخراج کارگران در سایر کارخانجات هم به امری متداول تبدیل شده است. از این نظر یادآوری می‌شود که روز سه شنبه ۱۷ اردیبهشت ماه نیز ، ۳۵ تن از کارگران اخراجی کارخانه صنایع غذایی کیوان در همدان اقدام به تجمع اعتراضی کردند. این تجمع در اعتراض به اخراج کارگران و درخواست بازگشت به کار صورت گرفته بود.

کارگران معترض صنایع غذایی کیوان با بیان اینکه در این واحد هیچ مسئولی نیست که پاسخگوی کارگران باشد، افزوند: «از آنجا که این کارخانه ظرفیت اشتغال حداقل ۷۰۰ کارگر را دارد و برای فروش محصولات تولیدی خود هیچ مشکلی ندارد، از مسئولان درخواست دارند برای رفع مشکلات پیش آمده که امنیت شغلی کارگران را به خطر انداخته، چاره‌اندیشی کنند.»

یکی دیگر از عرصه‌های کار که کارگران آن در معرض بیکاری بی‌رویه قرار گرفته‌اند، بخش ساختمان است. بیکاری کارگران این بخش بدنبال رکود در بخش مسکن اوجی تازه گرفته است. میزان بیکاری کارگران ساختمانی در سال گذشته به دلیل تشدید رکود از میزان بالای سالیان پیش هم بیشتر بوده است.

رقم سرسام‌آور بیکاری کارگران ساختمانی در سایه رکود بخش ساختمان

نزدیک به ۸۰۰ هزار کارگر ساختمانی بیکارند

در ایران اشتغال کارگران ساختمانی به شدت از رکود تورمی در بخش مسکن تاثیر می‌پذیرد. آ«مار و ارقام و اظهارات فعالان کارگری در این حوزه ساخت و ساز، بیانگر بیکاری ۶۰درصدی در میان این کارگران است. در ایران دستکم یک میلیون و ۳۰۰ هزار کارگر در بخش ساختمانی مشغول به کار بوده‌اند که با این حساب اکنون عدد بیکاری کارگران ساختمانی حدود ۷۸۰ هزار می‌باشد.

رکود بخش مسکن در سال گذشته توام با تورم به افزایش بی‌سابقه قیمت مسکن انجامیده است. میانگین قیمت مسکن در تهران در یک دوره یک ساله با رشدی ۱۰۴ درصدی از ۵ میلیون و ۵۸۴ هزار تومان به ۱۱ میلیون و ۴۱۱ هزار و ۷۰۰ در فروردین سال جاری رسید. این باعث شد تا معاملات مسکن کاهشی ۳۴ درصدی را تجربه کند.

برآوردها نشان می‌دهد که هزینه تمام‌شده ساخت و ساز برای هر متر مربع به بیشتر از سه میلیون تومان رسیده است و گرانی محصولات ساختمانی خارجی به گرانی تعمیرات انجامیده است.

در این میان، بیکاری کارگران ساختمانی ره‌آورد رکود در بخش مسکن است. میزان بیکاری کارگران این بخش در سال ۹۷ به دلیل تشدید رکود از میزان بالای سالیان پیش هم افزون‌تر شد.

بیکاری کارگران ساختمانی به همینجا ختم نمی‌شود؛ آنها قادر به پرداخت حق بیمه خود هم نیستند تا بتوانند مشمول بیمه کارگران شوند. کارگران ساختمانی نسبت به ناقص و ناکارآمد بودن بیمه‌شان معترض هستند.

حدود ۴۰ درصد از کارگران ساختمانی در سطح کشور بیمه نیستند. آن دسته از این کارگران ساختمانی که بیمه هستند و کار ندارند در اثر بیکاری طولانی مدت با خطر از دست دادن بیمه خود نیز مواجه‌اند.

این درحالی‌ست که شغل کارگران ساختمانی مانند کارگران معادن و رانندگان جزء مشاغل سخت محسوب می‌شود و کارگران ساختمانی حدود ۱۰ درصد جامعه را تشکیل می‌دهند.

حق بیمه کارگران آنقدر بالاست که آنها روز ۲۶ فروردین در بیانیه‌ای به تصمیم دولت مبنی بر افزایش ۵۰ درصد به حق بیمه کارگران اعتراض و تهدید کردند در صورتی که حق بیمه آنان تا ۳۱ فروردین کاهش پیدا نکند دست به تجمع اعتراضی خواهند زد.

ایران ک