اعتراض کارگران خباز به پایین بودن دستمزدشان در شرایط طاقت‌فرسای کار

مزد پایین کارگران خباز موضوع بحث و جدل فعالان کارگری و اعتراض این قشر از کارگران کشور شده است. یکی از بهانه‌های عدم افزایش مزد خبازان، ثابت ماندن قمیت نان طی ۵ سال گذشته عنوان شده است.

یک گزارش با رونمایی از رنجی که کارگران خباز در برابر زبانه‌های تنور نانوایی متحمل می‌شوند، نوشته است که ۱۰ ساعت از زندگی کارگران خباز در کنار آتش تنورهای نانوایی، سلامتی آنها را به‌صورت روزانه در خود فرو می‌بلعد.

دستمزد این کارگران در پایان کار فقط یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان و شاید هم کمتر باشد. کـارگران خباز خیلی وقت است که از «نرخ به نرخِ نان» بودن مزدشان، کمرنگ‌ شدن نقش تشکل‌های کارگری خباز ـ که خود دولت برای آنها بوجود آورده ـ در تعیین دستمزد و کاهش حمایت‌های ادارات کار در این خصوص، معترض هستند.

کارگران خباز به ظاهر زیر چتر حمایتی  قانون کار قرار دارند؛ اما مکانیزم تعیین دستمزد این کارگران سبب شده تا حیطه اعمال نفوذ کارفرمایان در بحث تعیین دستمزد زیاد باشد و تلاش برای افزایش حقوق آنها خنثی شود.

کارگران نانوا که تا کمر درون تنور خم می‌شوند و  پای زبانه آتش ۱۰ ساعت عرق می‌ریزند، مزدشان کمتر از پایه دستمزد تعیین شده توسط شورای عالی کار یعنی ۱ میلیون و ۵۱۶ هزار تومان است؛ آنها اما تا نان گران نشود، مزدشان ثابت می‌ماند.

فعالان کارگری می‌گویند که شرایط در نانواها به گونه‌ای است که کارگر در خصوص دستمزد مجبور است با کارفرما توافق ‌کند. این رقم تقریبا حدود پایه دستمزد در سال گذشته است. همین مساله باعث شده تا کارگران نتوانند به صورت جمعی منافع خود را پیش ببرند و عملاً کارگران سرنوشت جدا از هم پیدا کرده‌اند.

سالهاست مزد کـارگران خباز راکد مانده است و تعیین مزد به صورت استانی و منطقه‌ای، قدرت چانه‌زنی کـارگران خباز را کاهش داده است. این مشکلات با بحرانی‌تر شدن اقتصاد، بدتر هم می‌شود.

از یک طرف هزینه‌های زندگی بالا رفته و از طرف دیگر تلاش دولت برای ثابت نگاه داشتن قیمت نان؛ بالا رفتن مزد کارگان خباز را که به قیمت نان وابسته ساخته‌اند، منتفی کرده است. این مساله‌ تبدیل به کابوس شب و روز کارگران این حوزه شده است.