در پی گسترش موج برخوردهای غیرانسانی با مهاجران افغانستانی در ماههای اخیر، جمعی متشکل از بیش از هزار و ۳۰۰ نفر از فعالان مدنی، فرهنگی و رسانهای ایران و افغانستان با صدور نامهای سرگشاده، نسبت به افزایش برخوردهای خشونتآمیز با مهاجران افغانستانی در ایران هشدار دادند.
در این نامه که به امضای چهرههایی همچون مهرانگیز کار، ترانه علیدوستی، باربد گلشیری، ژیلا بنییعقوب، ضیاء نبوی و لیلی فرهادپور رسیده، از شهروندان ایرانی خواسته شده تا در برابر این روند سکوت نکنند؛ چرا که به گفته نویسندگان نامه، بیتفاوتی عمومی میتواند بهمثابه همراهی با این اقدامات تلقی شود.
نگارندگان نامه با اشاره به شدت گرفتن موج افغانستانیستیزی، تأکید کردهاند که این روند پس از آغاز جنگ ۱۲روزه میان ایران و اسرائیل، به شکل بیسابقهای از سوی نهادهای حکومتی تشدید شده است.
در بخش دیگری از این نامه، نسبت دادن اتهامات امنیتی نظیر «عناصر اصلی جاسوسی و شبکه نفوذ» به اتباع افغانستانی، اقدامی «انتقامجویانه» از یکی از بیدفاعترین اقلیتهای مهاجر در ایران توصیف شده است.
این نامه واکنشهای گستردهای در شبکههای اجتماعی به همراه داشته و به یکی از صداهای اعتراضی برجسته علیه رویکردهای تبعیضآمیز و غیرانسانی نسبت به مهاجران افغانستانی در ایران تبدیل شده است.
با درود و سپاس از نقد و توجه شما من نیز معتقدم که بدون پیوند واقعی با کارگران و زحمتکشان…
با درود ؛ مقاله خوبی آست که به توضیح و تعریف کمونیسم و تفاوت ان با چپ پرداخته اما وقتی…
[…] https://www.ayenehrooz.com/?p=111012 […]
با کلیت این دیدگاه مخالفم، اما نباید دانشگاه را صد درصد خالی کرد. می توان اقداماتی مخفی و کم هزینه…
دوگانگی میان کمونیسم محفلی و دموکراسی انقلابی علنی چیزی جز عقبنشینی طبقاتی و سازش نظری نیست از منظر مارکس مسئلهٔ…