بازنشستگان شهرستان شوش، کرخه و هفت ‌تپه مقابل فرمانداری

بازنشستگان تأمین‌اجتماعی سال‌هاست که فریادشان در هیاهوی وعده‌ها گم شده است. آن‌ها که روزی چرخ 

صنعت، آموزش و دفاع از این سرزمین را گرداندند، امروز ناچارند برای ابتدایی‌ترین حقوق خود در خیابان فریاد بزنند. تجمع و اعتراض، ذاتاً معلول است؛ زاییده‌ی بی‌توجهی‌ها و بی‌عدالتی‌های انباشته.

دولتمردان باید به‌جای نکوهش تجمع، یقه‌ی علت را بگیرند: سیاست‌هایی که قدرت خرید را بلعیده، تورمی که کرامت را سوزانده و مدیریتی که میان وعده و عمل گم شده است.

پرسش این است: چه عاملی قهرمانان دیروز جبهه و کار و کارخانه را به میدان مطالبه‌گری امروز کشانده؟ پاسخ روشن است؛ درد نادیده‌گرفته‌شدن. آنان نه متکدی‌اند و نه اهل غوغا، بلکه صاحبان حقی‌اند که سال‌ها به امید امنیت دوران پیری در صندوق‌ها پس‌انداز کردند، اما حالا باید برای دریافت همان حق، فریاد بزنند.

.سکوت در برابر این صداها، سکوت در برابر عدالت است

بازنشستگان شهرستان شوش، کرخه و هفت ‌تپه ۲۰مهرماه۱۴۰۴ مقابل فرمانداری